zbiornik kultury

WUNDERKAMERA: KINO TERRY'EGO GILLIAMA

2011-08-17T15:49:00.000-07:00

19 sierpnia · 20:00 - 22:00

Zbiornik Kultury
ul. Zabłocie 23
Kraków

Badacz świata Terry'ego Gilliama powinien być raczej geografem niż historykiem. Próba skomentowania filmów Gilliama wyłącznie za pomocą słowa wydaje się być zamierzeniem paradoksalnym. Do wymogów linearnej narracji tekstualnej, nie przystaje zarówno temperament reżysera (będącego bardziej budowniczym światów niż opowiadaczem), jak i rozbuchana sensualność jego kreacji. Głębsza analiza uniwersum reżysera umożliwia dostrzeżenie pod fabularną powierzchnią niezwykle "wymownej" sieci, utkanej z linii napięć, analogii, wizualnych cytatów i erudycyjnych odnośników, zorganizowanych wokół centralnych punktów tej symbolicznej topografii. Co więcej, w niemal każdym ze światów Gilliama funkcjonuje metaforyczna "księga filmu", objawiająca się pod postacią map, notatników, tablic (wypełnionych notatkami i wycinkami z gazet), skrzynek gromadzących kolekcje znaczących przedmiotów, ołtarzyków (scalających osobiste memorabilia) i paranoicznych planów odtwarzających sieci powiązań pomiędzy ludźmi, przedmiotami i miejscami.http://www.blogger.com/img/blank.gif
Próbę graficznej analizy twórczości reżysera podjęli autorzy tomu "Wunderkamera. Kino Terry'ego Gilliama" (Korporacja Ha!art / MFF Nowe Horyzonty, 2011). W trakcie spotkania Kuba Mikurda (redaktor zbioru) i Jakub Woynarowski (autor koncepcji wizualnej) przedstawią i skomentują zawarte w książce ilustracje, wykresy i mapy, składające się na nietypowy przewodnik po Gilliamowskim uniwersum.

Wydarzeniu towarzyszyć będzie przygotowana specjalnie na tę okazję instalacja autorstwa Jakuba Woynarowskiego i Mateusza Okońskiego – wunderkamera, skonstruowana w oparciu o zbiór osobliwych „obiektów znalezionych”, zapożyczonych z filmowego świata reżysera.

Ekspozycję można będzie oglądać do 26 sierpnia.

info na stronie ha!art:

http://ha.art.pl/wiadomosci/1970-wunderkamera-kino-terryego-gilliama-promocja-ksiazki-i-spotkanie-z-autorami.html

Kuba Woynarowski: WERNALINA

2011-08-17T15:42:00.000-07:00

12 - 26 sierpnia 2011 r.
wernisaż 12 sierpnia godz. 21:00

Zbiornik Kultury
ul. Zabłocie 23
KRAKÓW

WERNALINA

Pod tym specjalistycznym terminem kryje się nowa wystawa solowa Jakuba Woynarowskiego, będąca zarazem ostatnią wystawą w Zbiorniku Kultury. Wernalina to hipotetyczny hormon wzrostu występujący w procesie wernalizacji - wyziębienia stymulującego kwitnienie roślin wieloletnich; brakujący element, którego istnienie nie zostało jeszcze potwierdzone przez naukowców.
Wystawa jest zbudowana wokół antagonistycznego zestawienia prac
o charakterze ożywionym, organicznym, podmiotowym oraz tych nieożywionych, mechanicznych i przedmiotowych. Kod kolorystyczny (pomarańczowy – czarny) jest osią przenoszącą ciężar ekspozycji na pole estetyczno-wizualne. Artysta przyjął rolę kuratora, budując wystawę za pomocą nowego zestawienia prac, będących częścią zamkniętych cykli (Stilleben, Maszyny samotnicze, Historia ogrodów).
Przestrzeń ekspozycji funkcjonuje jako cielesna całość, gdzie sugerowane przez artystę środowisko naturalne spotyka się z cywilizacją techniczną. Oddany w grafikach i instalacjach świat materii ożywionej przenika się na zasadach chaotycznej symbiozy z materią nieożywioną. Wernalina pojawia się w miejscu konfrontacji. Zapowiada prymat ciała - podmiotu w dobie porównywalnego do zamarzania rozwoju technologicznego.

kurator: Piotr Sikora

Fotorelacja z wernisażu 12.08.2011
fot. Mikołaj Perełkiewicz, Grzegorz Siembida

28 czwartek NAJLEPSZY FINISAŻ

2011-08-17T15:25:00.000-07:00

28 czwartek NAJLEPSZY FINISAŻ : KONCERT
FATHER ISSUES /PL/http://www.blogger.com/img/blank.gif
GUY BOSCH - DJ PARADWAAS /NL/http://www.blogger.com/img/blank.gif
+ PODPROGOWE WIZUALIZACJE 23
http://www.blogger.com/img/blank.gif
http://www.facebook.com/fatherissues
5 zł

27/28 O PÓŁNOCY WYWOŁYWANIE DUCHÓW Z MARTĄ DESKUR

2011-08-17T15:18:00.000-07:00

27 środa WARSZTATY DLA DZIECI Z RYSOWANIEM SPIRALI?

2011-08-17T15:07:00.000-07:00

26 wtorek 19.00 WYKŁAD Z ANNĄ ANZULEWICZ „GŁOWĄ W PRÓG - CZY WARTO BAĆ SIE REKLAMY POD- PROGOWEJ?”

2011-08-17T14:59:00.000-07:00

KINO DIETLA 44/9

2011-08-17T14:55:00.000-07:00

24 niedziela 22.00 ZAPRASZAMY DO KINA DIETLA 44/9
NA POKAZ DOKUMENTÓW O MANIPULACJI I HIPNOZIE *
http://www.facebook.com/profile.php?id=100002247641497

25 poniedziałek 22.00 KINO DIETLA 44/9 - POKAZ FILMU
„THEY LIVE”

23 sobota 20.00 "KLUCZ DO WŁASNEJ NIEŚWIADOMOŚCI" SPOTKANIE Z HIPNOTYZEREM SIERGIEJEM LITWINOWEM

2011-08-17T14:53:00.000-07:00

22 piątek 22.00 OTWARCIE NAJLEPSZEJ WYSTAWY

2011-08-17T13:46:00.001-07:00

NAJLEPSZA WYSTAWA (X.E.S.)

2011-08-03T06:07:00.002-07:00

SEXSEXSEXSEXSEXSEXSEXSEXSEXSEXSEXSEXSEXSEXSEXSEXSEXSEXSEXSE

22 lipca o 22:00 - 29 lipca o 04:00
Zbiornik Kultury, ul. Zabłocie 23, Kraków

NAJLEPSZA WYSTAWA

UWAGA! OSTRZEGAMY OSOBY CIERPIĄCE NA CHOROBY TYPU KLAUSTROFOBIA, EPILEPSJA I INNEGO RODZAJU FOBIE!

SEXSEXSEXSEXSEXSEXSEXSEXSEXSEXSEXSEXSEXSEXSEXSEXSEXSEXSEXSE

OSKAR DAWICKI? / RĘCE KTÓRE LECZĄ / ENERGETYZACJA WODY / KASZPIROWSKI / SPIRALA? / PUSSYKREW / HIPNOTYZER? / CZERWONY KWADRAT / BÓLE MENSTRUACYJNE? / PODPROGOWE TREŚCI /

PRZYJDŹPRZYJDŹPRZYJDŹPRZYJDŹPRZYJDŹPRZYJDŹPRZYJDŹPRZYJDŹPR
PRZYJDŹPRZYJDŹPRZYJDŹPRZYJDŹPRZYJDŹPRZYJDŹPRZYJDŹPRZYJDŹPR

GDZIE? ZBIORNIK KULTURY CO? WYSTAWA I ? U MATUSZA OKOŃSKIEGO

Czy manipulacja jest jawna? Czy treści podprogowe działają? Wierzysz w ezoteryczne siły umożliwiające na-energetyzowanie wody w specjalne właściwości lecznicze? Wierzysz w duchy? Jak sobie radzić z bólami menstruacyjnymi? Hipnoza telewizyjna? Satanizm?

PRZYJDŹPRZYJDŹPRZYJDŹPRZYJDŹPRZYJDŹPRZYJDŹPRZYJDŹPRZYJDŹPRZY

DOKŁADNY HARMONOGRAM FESTIWALU:

22 piątek 22.00 OTWARCIE NAJLEPSZEJ WYSTAWY

23 sobota 20.00 "KLUCZ DO WŁASNEJ NIEŚWIADOMOŚCI"
SPOTKANIE Z HIPNOTYZEREM SIERGIEJEM LITWINOWEM

24 niedziela 22.00 ZAPRASZAMY DO KINA DIETLA 44/9
NA POKAZ DOKUMENTÓW O MANIPULACJI I HIPNOZIE *
http://www.facebook.com/profile.php?id=100002247641497

25 poniedziałek 22.00 KINO DIETLA 44/9 - POKAZ FILMU
„THEY LIVE” *

26 wtorek 19.00 WYKŁAD Z ANNĄ ANZULEWICZ
„GŁOWĄ W PRÓG - CZY WARTO BAĆ SIE REKLAMY POD-
PROGOWEJ?”

27 środa WARSZTATY DLA DZIECI Z RYSOWANIEM SPIRALI?

27/28 O PÓŁNOCY WYWOŁYWANIE DUCHÓW Z MARTĄ DESKUR*

28 czwartek NAJLEPSZY FINISAŻ : KONCERT
FATHER ISSUES /PL/
GUY BOSCH - DJ PARADWAAS /NL/
+ PODPROGOWE WIZUALIZACJE 23http://www.blogger.com/img/blank.gif
http://www.facebook.com/fatherissues
5 zł

JEST DOSTĘPNA W SIECI WIDEO REKLAMÓWKA NAJLEPSZEJ WYSTAWY!
(Proponujemy dać tryb pełno ekranowy, by w pełni poddać się treści podprogowej)

http://www.youtube.com/watch?v=p7KJTjMqrIs

UWAGA:
* TYLKO PODCZAS OTWARCIA WYSTAWY BĘDĄ SPRZEDAWANE BILETY DO KINA /1ZŁ/ ORAZ
ROZDAWANE LOSY NA SEANS SPIRYTYSTYCZNY POPROWADZONY PRZEZ MARTĘ DESKUR.

LITANIA - wystawa Mateusza Okońskiego

2011-07-12T11:41:00.000-07:00

LITANIA Mateusz Okoński
kurator : Piotr Sikora
05.07.2011 - 21.07.2011
godziny otwarcia galerii:
wt. - ndz. 17.00 - 22.00

Wernisaż wystawy :
05.07.2011 (wtorek)
godzina 21:00
Zbiornik Kultury, ul. Zabłocie 23, Kraków

ZAPRASZAMY
organizatorzy:
Zbiornik Kultury i Galeria Nova

Ta litania tłucze się jak polskie koleje państwowe
Takie tony wyciąga jak zawodzące licheńskie baby
O udręki i mity!
O kolonie i jarmarki!
O wódka i ogórki, chleb z krwi i potu zagniatany, znakiem krzyża chrzczony!
O matko boska androgeniczna!
O matko polko bulimiczna, w słońcach solariów opalana!
Krzyż na drogę, krzyż na krzyżu !
O królowie pogrzebani na wawelskim wzgórzu!
O pogrzebane plany, kolonie, poganie i morza!
O trupy co po szafach drzemią!
O pomniki i statuy spiżowe!
O wąsaci przywódcy i karłowaci uzurpatorzy!
O spiski i koloratki!
O szopki ludowe, listy ze stron dalekich pisane, ludy poddane, na 4 strony hejnał!
O pedalstwo na ulicach błogosławione!
O holokausty, tragedie i katastrofy!
O męskość alkoholem parująca!
O blada romantyczność o 4 nad ranem!
O tożsamości nasza swojska i polska, w przewidywalności swojej nieprzewidywalna!
Uciekamy się!
/Piotr Sikora/

Krótkie Historie - 4 Edycja targów ilustracji i komiksu alternatywnego

2011-07-12T11:38:00.001-07:00

01.07.-03.07.11

Uczestnicy:
Łukasz Belcarski, Ewa Borysewicz, Paweł FRM Borkowski, Bolesław
Chromry, Fanaberje Dizajn, Nina Gregier, Gili Gili, Justyna Gryglewicz,
Kurara, Agata Leszczyńska, Trevor Phillips, Agnieszka Piksa, Magdalena
Sawicka, Helena Siemińska, Victor Soma, Kamil Tatara, Mikołaj Tkacz,
Kasia Walentynowicz, Ola Woldańska, Kuba Woynarowski

Krótkie Historie to pierwsze w Polsce targi ilustracji i alternatywnego
komiksu, promujące przede wszystkim artystów młodego pokolenia,
zainteresowanych różnorodnymi formami wizualnej narracji. Krótkie
Historie to również kuratorska ekspozycja wywiedzionych z komiksu
instalacji, obiektów, murali, limitowanych edycji grafik, unikatowych
rysunków, artbooków i okolicznościowych pocztówek.

Targi Komiksu Alternatywnego i Ilustracji stanowią część
eksperymentalnego projektu Orbis Pictus, poświęconego związkom
komiksu z innymi zjawiskami współczesnej sztuki. Celem kolejnych
odsłon Orbis Pictus (obejmujących wystawy, wykłady, warsztaty,
publikacje i targi) jest zbudowanie symbolicznego pomostu między
komiksem a mediami, z których wyrasta i z którymi w sposób
naturalny „wchodzi w reakcję” (sztuki wizualne, literatura, design).

Realizując te założenia twórcy Krótkich Historii podejmują działania
na rzecz promocji komiksu i ilustracji wśród kolekcjonerów sztuki oraz
interdyscyplinarnych twórców.

Od początku istnienia targów ich organizatorzy współpracują z
działającym od 1997 roku Stowarzyszeniem Volans, znanym m.in. z
publikacji serii kolekcjonerskich pocztówek według projektu uznanych
artystów (Wilhelma Sasnala, Oskara Dawickiego, Edwarda Dwurnika,
Jerzego Kosałki) i twórców komiksowych oraz ilustratorów młodego
pokolenia (m.in. Aleksandry Woldańskiej-Płocińskiej i Ady Buchholc).

PROGRAM:

PIĄTEK / 1 LIPCA 18.00 - 21.00 / TARGI
18.00 / WERNISAŻ

SOBOTA / 2 LIPCA 12.00 - 20.00 / TARGI

16.00 / PREZENTACJA KOLEKTYWU "KURARA" ( www.kurara.pl )
(prowadzenie: Victor Soma)

NIEDZIELA / 3 LIPCA 12.00 - 20.00 / TARGI

12.00 - 14.00 / METAMORFOZY - WARSZTATY DLA DZIECI
(prowadzenie: Helena Siemińska / Damian Siemień)

Fotorelacja z targów POKA POKA Kraków.

Od rekonstrukcji do mistyfikacji i z powrotem

2011-07-12T11:31:00.000-07:00

Zbiornik Kultury, ul. Zabłocie 23, Kraków
21.06.11
godz. 19.00 - 22.00

Laboratorium dramaturgów II roku WRD PWST w Krakowie prezentacja tekstów dla teatru powstałych pod opieką pedagogiczną Igi Gańczarczyk
Michał Buszewicz/ Damian Dąbek/ Agnieszka Jakimiak/ Magda Kupryjanowicz

Ostatni dzień pokazu pracy Szkieletor i Błękitek Floriana Dombois

2011-07-12T11:17:00.000-07:00

19 czerwca godz. 21:00
Zbiornik Kultury, ul. Zabłocie 23, Kraków, Poland

Zapraszamy na ostatni dzień pokazu pracy Szkieletor i Błękitek Floriana Dombois do Zbiornika Kultury. W przygotowanej przez artystę instalacji Pokój z widokiem dwie wieże rozmawiać będą jeszcze przez tydzień.

PORANEK Z KOLAŻEM - warsztaty dla dzieci

2011-06-15T18:12:00.000-07:00

Kolaż jest możliwością połączenia wielu elementów, pochodzących z różnych źródeł. Wykorzystuje on także różne obszary sztuk plastycznych. Połączone ze sobą fotografie, wycinki z gazet, rysunki, itd., dają możliwość stworzenia niepowtarzalnych obrazów.
Uczestnicy warsztatów, z przyniesionych przez siebie materiałów wykonają kolaże, w których wykorzystując własny wizerunek (portret, cała postać) przedstawią siebie ...w nowych, ciekawych rolach.
Dodatkowo wykonane prace zostaną zreprodukowane za pomocą aparatu cyfrowego i udostępnione autorom.

Zajęcia: Niedziela 12.06.2011
Godz. 10.00 – 13.00
Materiały:
Możliwe do pocięcia (przynoszą uczestnicy):
Komiksy, prasa dziecięca
Gazety (dzienniki, tygodniki, miesięczniki, itp.)
Fotografie (własny portret, cała postać)
Różnego rodzaju folie, złotka i inne materiały mogące się przydać w wykonaniu kolaży.

Prowadzący:
Grzegorz Mart - fotograf, absolwent Łódzkiej Szkoły Filmowej, wykorzystujący w swoich
pracach różne dziedziny sztuki. Od czterech lat prowadzi warsztaty
fotografi kreatywnej dla dzieci i młodzieży.
www.grzegorzmart.com

Liczba miejsc ograniczona, konieczna wcześniejsza rezerwacja.
Informacje i zapisy: 787 03 22 33 , lub zbiornikkultury@gmail.com

FOTORELACJA Z WARSZTATÓW

KINDERSPIELE 10.06 - 23.06.2011

2011-06-15T08:16:00.000-07:00

Rahim Blak, Wystawa w Mszanie Dolnej, 2006.
Ten zawsze mówił tylko o sobie, co zostało mu według wielu do dzisiaj. Myślę, że to niestety prawda. Chociaż Rahim chciałby zapomnieć, że ten pryszczaty chłopak na nagraniu sprzed piętnastu lat to on i życzyłby sobie nie mieć z nim nic wspólnego, zbyt często przypomina sobie, że to istotnie on, a nie ktoś inny, był kiedyś w Mszanie Dolnej. Trudno mu w to uwierzyć, ale istnieją na to dowody. Pluszowa krew nie woda. Często usypia obok chłopka z Mszany, kiedy ten jest martwy; razem idą do raju, jak gdyby wstyd miałby ich nie przeżyć.

Kamila relatywnie późno nauczyła się czytać. Składała niby litery, ale nie wychodziły jej żadne słowa. Wolała obrazki, bo na początku był obraz, jak dowiedziała się w drugiej klasie szkoły podstawowej.

Kamila Mitka, bez tytułu, 2011, fot. Bartosz Kokosiński

Piotr Filipiuk, Omamy, 2009.
Piotrkowi zawsze zdawało się, że (iż) widzi więcej. Dziecięciem będąc oglądał bajki o wilku i zającu wyświetlane przez mamę na ścianie swojego pokoju. Niewiele z tego pamięta. Zapewne bardziej głos czytającej tekst mamy niż obraz. Być może dlatego ma omamy.

W każdą wolną sobotę i niedzielę Justyna musiała chodzić na spacery z rodzicami. Nie lubiła tego i chciała wracać do domu. Do tego musiała uśmiechać się do kamery. Gdy dzisiaj wspomina swoje dzieciństwo, nadal chciałaby powrócić do domu. Została artystką, czego trochę teraz żałuje i zastanawia się, jak zostać bohaterką powieści. Jest to dobry zawód, pozwalający żyć w czasie przeszłym.

Justyna Gryglewicz, bez tytułu, 2009, fot. B.K.

Bartosz Kokosiński, Koniec wakacji, 2011.
Bartosz jest już dorosły. Nie lubi tego stanu. Kiedy nie był dorosły, malował obrazy i myślał, że jest artystą. Teraz myśli podobnie, ale przyszłość stała się teraźniejszością. Obrazy, które malował jako dziecko, do dziś wiszą w domu jego rodziców, od których coraz bardziej dystansuje się. Wstydzi się, że pokazał je. Myślę, że jego wstyd jest moim wstydem.

Bartosz Kokosiński, Obraz pożerający scenę domową, 2011, fot. B.K.

Bartosz Kokosiński, Obraz pożerający scenę domową, 2011.
Bartoszowy dziadek męczył swego wnuka dziwnymi opowieściami o Niemcach, którzy zajęli dom, gdy był w jego wieku, mieli błyszczące pistolety i ciągle bawili się w policjantów i złodziei. Urządzili się na piętrze, przynieśli szafę, telefon i biurko. Dziadek wspomina ich całkiem dobrze. Dostał od nich pierwszego cukierka o smaku alpejskiego mleka, który pachniał tytoniem i filcem munduru Wehrmachtu. Kiedy panowie Niemcy poszli sobie, zostawili biurko, na którym powstawały pierwsze prace Bartosza. Był tak bardzo przywiązany do tego biurka, że (iż) przywiązał je do swojego najnowszego obrazu. Bartosz oprócz Niemców, bardzo lubi Amerykę.

Marta Deskur, Pocałunek Judasza, 2007, fot. B.K.

Marta jest już bardzo dużą dziewczynką i słabo pamięta, co robiła, kiedy była mała.
Wychowana w statecznym, katolickim domu, lubiła oglądać Biblię w obrazkach dla dzieci wieczorami. Oddawała się lekturze z rewe, rewerencją. Stary Testament opanowała w przedszkolu. Z Nowym ciągle ma problemy, jakby nie umiała czytać. Zrobiła Judasza, bo jak on, lubi się całować. Całe życie myślałem, że Judasz miał brodę. Marta mówi, że nie znam się na piśmie.

Kornel bardzo lubił wyobrażać sobie kraje, o których czytał w swoim atlasie. Czytał nazwy krajów i stolic. Wydawało mu się niemożliwością, że gdzieś istnieją Bużumbury i Kiribati. Zawsze wygrywał w państwa miasta na szkolnych wycieczkach. Chociaż, patrząc na to z perspektywy czasu, zdaje się, że wszystko pomylił i niewykluczone, że często mimowolnie oszukiwał, wypisując nazwy państw, których nie ma. Podobnie jak Bartosz, lubił oglądać książki z obrazami, które tylko udawały obrazy.

Kornel Janczy, Arantir, Mikrat, Hyppohyvia, Kbirikati, 2011, fot. B.K.

Baśka lubiła bawić się lalkami i bała się psa. Miała mało lalek i dużo psów. Lubiła malować akwarelami kolorowe obrazki, ale miała tylko czarną farbę, trochę starych papierów i brzydkie kartony. Zbudowała z nich idealny dom dla lalek w swojej głowie, w której nie chce już mieszkać.

Barbara Strykowska, bez tytułu, 2011, fot. B.K.

Grzegorz sam nie wie, kogo najbardziej kochał w dzieciństwie: pluszowego zająca, chłopaków z podwórka czy księdza katechetę. Rozważając ten dylemat, doszedł do wniosku, że chyba chłopaków. Zając był miły, ale małomówny, ksiądz co prawda śpiewał ładne piosenki o miłości, ale śmierdział stęchlizną, poza tym nie wziął go na ministranta, bo z Grzegorzem zawsze coś było nie tak. Niszczył na przykład taśmy magnetofonowe z księżymi piosenkami o miłości, nagrywając na nie swój głos, którym nie mógł mówić.

Grzegorz Siembida, BWM, 2011, fot. Bartosz Kokosiński

Podobnie jak Kamila, Mikołaj był skończonym analfabetą. Chciał czytać książki przygodowe, ale śmiertelnie nudziły go przygody, w których nie brał udziału. Chciał pisać książki, w których byłby głównym bohaterem, ale nie umiał pisać. Problemy ze składaniem literek wprowadziły go w dziwny stan, w którym z pasją niszczył książki z domowej biblioteczki. Ta zakazana przygoda (uprasza się nie niszczyć książek) podniecała go bardziej niż nudne przygody ludzi złożonych z liter. Był wtedy szczęśliwy.

Mikołaj Małek, Rob Roy, 2011, fot. B.K.

Marcin od zawsze zafascynowany był obrazami. Kiedy oglądał książki i gazety, zastanawiał się, jak to możliwe, że morski pejzaż na obrazku, gdy przystawić do niego uchu nie szumi i wcale nie pachnie morszczynami, jak pachniał ostatnio podczas letniej kolonii, na którą wysłali go rodzice. Dziwił się, kiedy patrzył od góry na zdjęcie miłej pani w sukience i nie dostrzegał jej piersi i pleców. Natura obrazów wydawała mu się dziwna. Postanowił ją zgłębić.

Marcin Kowalik, Parasol, 2007, fot. B.K.

Kamila zgubiła swoją twarz i nie zna osoby, do której ona należała. Szukała ich długo, ale nie znalazła. Wymyśliła maszynę do odnajdywania siebie w przeszłości. Maszyna nie działa. Nie wiem, czy to wina maszyny. Być może błąd tkwił w samym pomyśle. Dzieci miewają poronione pomysły.

Kamila Gorzałek, NN, 2011, fot. B.K.

Miastoprojektor

2011-06-15T08:14:00.001-07:00

11, 12, 23, 24 czerwca 2011 r.
Zbiornik Kultury, ul. Zabłocie 23, Kraków

Interesujesz się przestrzenią miejską, chciałbyś mieć wpływ na to, jak wygląda Kraków i życie w nim? Zależy Ci na tym, żeby Twoje miasto było atrakcyjne?

Zapraszamy na cykl 4 otwartych spotkań o wspólnym projektowaniu Krakowa. Głos może zabrać każdy, kto chciałby przedstawić innym swoją wizję miasta i życia w nim. W programie debaty na temat: działań rzecznych (11.06.11, godz. 17.00), reform komunikacyjnych (12.06.11, godz. 17.30), zielonych inicjatyw (23.06.11, godz. 17.00), interwencji przestrzennych (24.06.11, godz. 17.00).

Uczestnikiem wygłaszającym swoje postulaty może być każdy, wystarczy do 10 czerwca przesłać na adres miastoprojektor@artboomfestival.pl krótką propozycję swojej prezentacji. Każda zgłoszona prezentacja zostanie przedstawiona przez autora, który będzie miał do dyspozycji 10 minut, mikrofon, komputer oraz projektor.

Miastoprojektor to okazja, by postulaty mieszkańców, działaczy społecznych i wizjonerów skonfrontować z wiedzą ekspercką i fantazją artystów, możliwość zaprezentowania śmiałych wizji dotyczących całego miasta.

Zapraszamy!

Inspiracją do zorganizowania Miastoprojektor był Departament Propozycji stworzony przez Magdę Mosiewicz i realizowany od 2009 roku przez Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie w ramach festiwalu „Warszawa w budowie”.
Krakowska edycja debat jest organizowana z inicjatywy członków Projektu Miejskiego: Marty Skowrońskiej i Tomasza Lelka przy współpracy z Magdą Mosiewicz (pomysłodawczyni formuły) i Małgorzatą Radkiewicz (Stowarzyszenie Przestrzeń–Ludzie–Miasto) w ramach Zbiornika Kultury Małopolskiego Instytutu Kultury.

MIASTOPROJEKTOR otwarte debaty o mieście

11.06.11, godz. 17.00
spotkanie poświęcone "rzece w mieście"; zagospodarowanie bulwarów,komunikacja rzeczna, barki, place zabaw, boiska, plaże miejskie itp.

12.06.11, godz. 17.30
spotkanie poświęcone miejskiej komunikacji: tramwaje, autobusy, rowery, parkingi, koleje linowe, chodniki itp. organizowane razem ze Świętem Cyklicznym http://
www.facebook.com/pages/%C5%9Awi%C4%99to-Cykliczne-Krak%C3%B3w/112639162158576 odbędzie się w RUMBie- mobilnej wielofunkcyjnej platformie miejskiej http://www.artboomfestival.pl/pl/80/3/55/ZOM-RUMB , na terenie dawnej fabryki Miraculum

Zielone Inicjatywy i Interwencje Przestrzenne

23. 06. 11, godz. 17.00
spotkanie poświęcone terenom zielonym w mieście: parki, planty, skwery, ogrody tymczasowe, zwierzęta itp.

24. 06. 11, godz. 17.00
spotkanie poświęcone przestrzeniom publicznym w mieście: place, rynki, centra dzielnic, wieżowce, gentryfikacja, zabytki

KINDERSPIELE 10.06 - 23.06.2011

2011-06-15T08:05:00.000-07:00

/Rahim Blak/Marta Deskur/Piotr Filipiuk/Kamila Gorzałek/Justyna Gryglewicz/Kornel Janczy/Bartosz Kokosiński/Marcin Kowalik/Mikołaj Małek/Kamila Mitka/Grzegorz Siembida/Barbara Strykowska
Kurator:Wojciech Szymański

Zbiornik Kultury, ul.Zabłocie 23, Kraków

Wernisaż wystawy:
10 czerwca (piątek) godz. 20:00

Organizatorzy:
Zbiornik Kultury + Grupa Artystyczna Silnia

Dizajn w Zbiorniku Kultury

2011-05-18T17:22:00.000-07:00

NIEPOPULARNE

ANIMISIEWASZ STARTT

DAMIAN NOWAK
JERZY TCHÓRZEWSKI

20.05 – 12.06.2011

otwarcie wystawy:

piątek, 20.05.2011, godz. 20.00

Zbiornik Kultury, ul. Zabłocie 23, Kraków

Wystawa „Niepopularne” rozpoczyna cykl wystaw poświęconych ciekawym zjawiskom z dziedziny projektowania graficznego. Prezentacje zorganizowane w ramach cyklu z założenia mają pokazywać to, czego próżno szukać na i tak rzadkich w naszym mieście wystawach projektowania graficznego. W planach jest pokazywanie zarówno debiutantów, jak i doświadczonych projektantów (o ile z jakiegoś powodu nie zostali jeszcze zaprezentowani), jeśli poprzez swoje prace próbują przekazać coś ważnego lub jeśli ich doświadczenia mogą być pomocne innym. Uwaga zostanie zwrócona na wszelkie peryferie głównych nurtów projektowych, na prekursorów, na to czego nie widać ani o czym się nie mówi, a jest ważną częścią pracy grafików.

FOTORELACJA Z WERNISAŻU
(fot. Patrycja Gotszling)

Tłumy na spotkaniu promocyjnym książki WIDZIEĆ/WIEDZIEĆ!

2011-05-12T12:54:00.000-07:00

ALIAS: JACK OF SURPRISES Miesiąc Fotografii w Zbiorniku Kultury

2011-05-12T12:36:00.000-07:00

ALIAS: JACK OF SURPRISES

Kuratorzy: Adam Broomberg i Oliver Chanarin

14.05 – 11.06.2011,
czynne: wt -pt: 16:00 – 19:00,
sb: 12:00 – 18:00
otwarcie wystawy:
piątek, 13.05, godz. 20:00

Autor prowadził prace nad urządzeniem służącym do pozostawiania trwałych, nieusuwalnych powidoków w ludzkim oku. W ten sposób stałoby się ono najtrwalszym ze znanych nośników danych. Na wystawie przedstawiony jest, niedoskonały jeszcze, prototyp tego urządzenia.

Wystawa jest jednym z 23 projektów zrealizowanych na zamówienie Miesiąca Fotografii w Krakowie w ramach tematu ALIAS – zaproszeni pisarze i artyści (pozostaną anonimowi do zakończenia wystawy) mieli za zadanie powołać do życia i wcielić się w nowe postaci. Efekty tego eksperymentu zagoszczą w najlepszych krakowskich przestrzeniach ekspozycyjnych podczas 9. edycji festiwalu.

I see You see, Isa Schmidlehner, Esther Stocker

2011-04-30T10:04:00.000-07:00

Otwarcie / OPENING: 6.05.2011, 20.00

Zbiornik Kultury, Austriacki Konsulat Generalny w Krakowie, Austriackie Forum Kultury w Krakowie oraz Małopolski Instytut Kultury zapraszają na otwarcie wystawy „I see You see”.

Pokaz „I see You see” prezentuje prace dwóch znaczących artystek współczesnej sceny sztuki austriackiej. Obrazy i instalacje Isy Schmidlehner (ur. 1971) i Esther Stocker (ur. 1974) dotyczą malarstwa i jego potradycjonalnej nowoczesnej dekonstrukcji. Obydwie zajmują się problematyką związaną z ciągle na nowo powtarzanymi pytaniami o linię i płaszczyznę, przestrzeń i kolor, porządek i chaos.

Schmidlehner i Stocker eksperymentują emancypacyjnie z dialektyką obecności i nieobecności, z materią i niematerialnością, architekturą i ciałem, porządkiem i nieporządkiem, w nawiązaniu do postmodernistycznych estetyk znikania i rozpraszania, naznaczonych kategoriami mobilności, przesycenia i przejrzystości, światła oraz zanikiem konturów realnego. Przyspieszone czasoprzestrzenne kontinuum generujące niewidzialne i nieograniczone w pracach artystek z Wiednia pozwala wyzwolić zarówno iluzję ulotnej (wirtualnej) realności, jak i ujawnić efekty autonomii estetycznej subiektywności, dające się także odczuć na własnym ciele.

Wystawa w krakowskim Zbiorniku Kultury prezentuje prace obu artystek scalone w pasaże całoprzestrzennej aranżacji, w której struktury i (nie)porządek jednych stają się kostiumem, namiotem, ekranem albo przejściowym korytarzem dla drugich. Również emocje i oczekiwania, w zależności od pozycji, jaką przyjmie odbiorca, poddane są niespokojnemu i nieuchwytnemu balansowaniu pomiędzy intymną metaforyką malarstwa a dystansem wizualnego języka geometrii.

Goschka Gawlik – kuratorka wystawy

The I see You see show presents two major artists from the contemporary Austrian arts scene.

The pictures and installations of Isa Schmidlehner (born 1971) and Esther Stocker (born 1974) deal with painting and its post-traditional modern deconstruction. Both tackle the oft-reiterated issues of line and surface, space and color, order and chaos.

Schmidlehner and Stocker emancipatively experiment with the dialectic of presence/absence, with material and non-materiality, architecture and body, order and disorder, alluding to postmodern aesthetics of vanishing and dispersing, marked by categories of mobility, supersaturation and transparency, light and the effacement of the contours of the real. The accelerated time/space continuum generating the invisible and the limitless in the works of these Viennese artists allows us both to free the illusion of fleeting (virtual) reality and to uncover the effects of the aesthetic autonomy of subjectivity, which can also be felt on our own body.

The exhibition at Krakow’s Zbiornik Kultury presents works by the two artists, united in the passage of an arrangement throughout a space viewed as a whole, in which the structure and (dis)order of one becomes a costume, a tent, a screen or a passageway to another. Depending on the observer’s stance, his/her emotions and expectations are subjected to an unsettling and intangible balancing act between the intimate metaphors of the paintings and the distance of the visual language of geometry.

Goschka Gawlik - Curator

FOTORELACJA Z WERNISAŻU
(fot. Patrycja Gotszling)

Laboratorium Teatru Cieni

2011-04-29T11:00:00.000-07:00

Zapraszamy do naszych sąsiadów:

TEATR FIGUR KRAKÓW
LABORATORIUM TEATRU CIENI
7-8 maja 2011,
teren byłej fabryki Miraculum (ul. Zabłocie 23)

więcej informacji i program:
www.teatrfigur.pl

WIDZIEĆ/WIEDZIEĆ – spotkanie poświęcone antologii tekstów o dizajnie

2011-04-29T09:51:00.000-07:00

Spotkanie, czwartek, 5 maja, godz. 19:00

Zbiornik Kultury, ul. Zabłocie 23 (obok Klubu Fabryka), Kraków

Wydawnictwo Karakter i Zbiornik Kultury zapraszają w czwartek5 maja o godz. 19:00 na spotkanie z okazji premiery antologii najważniejszych tekstów o dizajnie WIDZIEĆ/WIEDZIEĆ. O roli refleksji krytycznej, teorii i o pożytkach płynących z wymiany poglądów dotyczących projektowania graficznego rozmawiać będą redaktorzy tomu: Przemek Dębowski i Jacek Mrowczyk oraz historyk dizajnu Andrzej Szczerski. Spotkanie poprowadzi Anna Zabdyrska.

WIDZIEĆ/WIEDZIEĆ to blisko czterdzieści tekstów stanowiących zwięzły przegląd teorii i historii dizajnu ostatnich stu lat, lecz tak naprawdę – niezbędnik każdego projektanta i niewyczerpane źródło inspiracji. To nie jest kolejna książka z obrazkami. To eseje, apele i polemiki najważniejszych teoretyków i praktyków projektowania graficznego na świecie.

Jedyne, co może zirytować bardziej niż zapomnienie lub zignorowanie cię przez następne pokolenia, to przyglądanie się, jak powtarzają twoje głupie błędy – pisze Jeffery Keedy. Po raz pierwszy polscy czytelnicy mają okazję prześledzić gorące dyskusje towarzyszące kształtowaniu się nowoczesnego dizajnu. Dyskusje, które w swoim czasie odbiły się szerokim echem w projektowym świecie, do których powracają kolejne pokolenia dizajnerów i bez których znajomości trudno się obejść.

Jacek Mrowczyk – redaktor książki WIDZIEĆ/WIEDZIEĆ, projektant grafik, absolwent Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Stypendysta Fulbrighta w Cooper-Hewitt National Design Museum w Nowym Jorku (2001/02) oraz Fundacji Kościuszkowskiej w Rhode Island School of Design w Providence (2006/07). Współzałożyciel i redaktor kwartalnika projektowego „2+3D“. Wykładowca na katowickiej ASP oraz RISD w Providence. Autor Niewielkiego słownika typograficznego (Czysty Warsztat, 2007), współautor (wraz z Michałem Wardą) PGR. Projektowanie graficzne w Polsce (Karakter, 2010).

Przemek Dębowski – redaktor książki WIDZIEĆ/WIEDZIEĆ, projektant grafik, redaktor, absolwent edytorstwa na Uniwersytecie Jagiellońskim. W latach 2005–2010 projektował okładki i książki dla najważniejszych polskich wydawnictw (m.in. W.A.B., Znak, WL, Czytelnik, WSiP). W 2008 roku współzałożył wydawnictwo Karakter, w którym zajmuje się między innymi projektowaniem szaty graficznej książek i doborem tytułów z dziedziny projektowania.

Andrzej Szczerski – historyk i krytyk sztuki, wykładowca w Instytucie Historii Sztuki UJ. Wykładał także na Uniwersytecie Goethego we Frankfurcie (2003) i na Uniwersytecie St Andrews w Wielkiej Brytanii (2004). Od 2009 roku Prezes Sekcji Polskiej Międzynarodowego Stowarzyszenia Krytyków Sztuki (AICA). Autor publikacji poświęconych sztuce XX wieku i sztuce współczesnej, w tym książek Wzorce tożsamości. Recepcja sztuki brytyjskiej w Europie Środkowej około roku 1900 (Kraków 2002), Modernizacje. Sztuka i architektura w nowych państwach Europy Środkowo-Wschodniej 1918-1939 (Łódź 2010). Współautor wystawy „Symbolism in Poland and Britain” w Tate Britain w Londynie w 2009 roku. Kurator wystawy „Modernizacje 1918-1939. Czas przyszły dokonany” w Muzeum Sztuki w Łodzi w 2010 roku.

POJEDYNEK - MARTA SALA

2011-04-29T08:20:00.001-07:00

Rozerwana głowa na sukience Baśki

Marta Sala jest malarką wyjątkową na tle młodej sztuki nie tylko krakowskiej, ale i polskiej. Ta, w czasach ogłaszanych co raz rewolucji w malarstwie polskim, które rzekomo dokonują się a to za sprawą zmęczonych rzeczywistością, a to za postulowanymi renesansami malarstwa abstrakcyjnego, przekornie zwraca się w stronę gatunku, wydawałoby się najbardziej tradycyjnego i konserwatywnego, żeby nie powiedzieć mieszczańskiego, jakim jest portret. Gra przy tym z całą tradycją malarstwa zachodniego, wystawiając się na zarzut akademizmu i skompromitowanego historyzmu. I tak, wyszkolone na polskich akademiach i albumach sztuki oko odnajdzie w jej malarstwie nawiązania do Wróblewskiego, Nowosielskiego, Bacona i wielu innych. To jednak tylko pierwszy i na pewno nie jedyny poziom, na jakim można czytać portrety autorstwa Sali.
W istocie większość portretów jakie namalowała artystka, jest na tyle niekonwencjonalna, że przełamuje i dekonstruuje gatunek, do jakiego przynależą. Techniczna wirtuozeria i wykorzystanie niemalże wszystkich możliwości, jakie daje malarstwo olejne na jednym płótnie, odwraca uwagę widzów od owego aktu przełamania konwencji. Myśl, że w portretach Sali dzieje się coś niepokojącego, że portretowani przez nią wcale nie zostali sportretowani tak, jak wymaga tego konwencja gatunkowa, przychodzi nieco później. Wtedy też okazuje się, że portretowana przez Salę dziewczyna nie posiada głowy, ponieważ ta znikła poza ramą, a głowa chłopaka siedzącego na fotelu projektu Rietvalda właśnie eksplodowała i nie jesteśmy w stanie określić jego tożsamości, kobieta z kotem na kolanach natomiast ukryła swoją twarz w mroku, wystawiając jedynie kolana w czarnych rajstopach. Tym samym stajemy przed kłopotliwym faktem, że malarka zdeponowała sens i znaczenie portretowanych poza ramą obrazu. Tak, jakby przedstawienie twarzy było niemożliwe, jakby skonwencjonalizowany uzus, że w twarzy zawarta jest nasza tożsamość, przestał obowiązywać. Być może jest to portretowanie po czasach kryzysu reprezentacji i próba wyjścia z niego, być może artystka ukrywa swoich modeli i swoje modelki poza ramą, a ukrywaniem tym kieruje poczucie zażenowania i wstydu. Być może jest to jednak wyraz głębokiej troski i czułości, miłości artystki względem portretowanych, połączonych z sadystyczną perwersją. Z jednej strony oko i dłoń artystki rozerwały głowę chłopcu w szykownym fotelu, ale z drugiej strony, dzięki owemu aktowi symbolicznej i dosłownej dekapitacji, jego wstydliwe sekrety i brudne tajemnice zostały ukryte i zabezpieczone, ponieważ tylko nieliczni domyślają się jego tożsamości; większości natomiast pozostało podziwiać malarski kunszt artystki.
O tej czułości i ambiwalentnym uczuciu, miłości i nienawiści względem portretowanych przez Salę przekonuje także zabieg uhistorycznienia stosowany przez artystkę. Oto (konwencjonalny jak na nią, niczyja bowiem głowa nie została zgilotynowana ramą, ani rozerwana przez farbę) portret młodej kobiety utrzymany w szarościach. Nieliczni rozpoznają w niej Baśkę oraz jej nieciekawą historię wzlotów i upadków z przewagą na upadki. Dla pozostałych na osłodę pozostają kwiaty, róże na sukience. Dzięki nim mają szansę poznać historię dziewczyny z portretu. Jeśli pogrzebią w swoich prywatnych muzeach wyobraźni, dotrą w końcu do historii nieszczęsnego Wigelsa, który powiesił się w końcu roku 1908 w Paryżu. Znaleziono go w pracowni wiszącego na belce, z której jego trupa odcinał sam Pablo Picasso. Sportretował go jako Chłopca z fajką w niebieskim ubraniu z różami na głowie i w tle, które w obrazie Marty zstąpiły na sukienkę Baśki. Baśka co prawda nie ma fajki, ale ona jak się zdaje nigdy nie lubiła tytoniu. /Wojciech Szymański/

FOTORELACJA Z WERNISAŻU
fot. Patrycja Gotszling

Spotkanie. Gili-Gili prezentuje: Eyjafjallajokull

2011-04-26T13:20:00.000-07:00

CZWARTEK, 28.04.2011, godz. 20.00

Spotkanie z twórcami kwartalnika Gili-Gili: Joanną Kogut, Arturem Blusiewiczem, Dariuszem Vasiną, Katarzyną Skrobiszewską, Mają Maciejewską oraz autorami zamieszczonych w pierwszym numerze prac. Spotkanie poprowadzi Jakub Woynarowski.

“Gili-Gili prezentuje:” to nowy kwartalnik poświęcony ilustracji. Publikował będzie prace znanych i nieznanych, doświadczonych i początkujących – po prostu ciekawych – autorów. Jego jedyną treść stanowić będą ilustracje stworzone przez zaproszonych do udziału w numerze artystów, ułożone w rodzaj wizualnej opowieści. Kwartalnik powstaje z myślą o właścicielach galerii, wydawnictw, instytucji, aby mieli oni szansę zapoznać się z pracami oryginalnych twórców i nawiązać z nimi kontakt. “Gili-Gili prezentuje:” będzie również dostępny w księgarniach dla wszystkich miłośników ilustracji, komiksu, sztuki i kolekcjonerów nietypowych wydawnictw. Bohaterem ilustracji autorstwa dziewiętnastu artystów pierwszego numeru jest islandzki wulkan Eyjafijallajökull, który w zeszłym roku swoją aktywnością sparaliżował ruch lotniczy niemal w całej Europie.

W numerze pierwszym kwartalnika można oglądać prace następujących autorów:

Artur Blusiewicz, Rafał Borcz, Katarzyna Fijał, Małgorzata Józefowicz,

Joanna Kaiser, Carl Krull, Agata Leszczyńska, Agnieszka Łukaszewska, Maja Maciejewska, Krzysztof Marciniak, Mikołaj Moskal, Damian Nowak, Mateusz Otręba, Magda Paszewska, Agnieszka Piksa, Andrzej Plaskowski, Katarzyna Skrobiszewska, Dariusz Vasina, Karolina Źrebiec.

Artur Blusiewicz, Joanna Kogut, Maja Maciejewska, Katarzyna Skrobiszewska i Dariusz Vasina – piątka artystów, którzy przed dwoma laty połączyli siły tworząc grupę Gili-Gili. Zaczynali od tworzenia niewielkich serii ilustracyjnych i komisowych wzorów na bambusowych i bawełnianych koszulkach. Z czasem rozszerzyli swoją działalność o wydawnictwo.

2011-04-22T07:35:00.001-07:00

Ze względu na Święta Wielkanocne, Zbiornik Kultury przez najbliższy weekend będzie nieczynny.
zapraszamy bardzo serdecznie do oglądania wystawy MARTY SALI już od poniedziałku 25 kwietnia w godz: 17-22

Marta Sala Pojedynek

2011-04-18T22:23:00.001-07:00

Wernisaż wystawy:

Kraków, ul. Zabłocie 23

teren byłej fabryki Miraculum, oddział kremów

Czwartek, 21 kwietnia 2011 r., godz. 21.00

Pojedynek to dziwne słowo. Z jednej strony przywołuje samotność, a przynajmniej sprawy, które załatwia się w pojedynkę, a z drugiej interakcję (choć, co prawda, wrogą). Z jednej strony oznacza eliminację przeciwnika, a zaraz potem delikatnie sugeruje, żeby się pojednać. Taki, ot, pojedynek znaczeń i asocjacji.

Trudno powiedzieć, że malarstwo Sali powstaje w pojedynkę – większość jej obrazów to portrety, które tworzy w interakcji z malowanymi osobami. Niełatwo jednak też uznać, że z jej prac emanuje atmosfera przyjaźni. Wręcz przeciwnie, wykoślawione twarze i zdeformowane ciała sportretowanych nasuwają skojarzenie, że w pracowni miała miejsce nieprzeciętna jatka. Oglądając te obrazy, odnosimy wrażenie, że artystka również na nas zasadza się z jakimś niebezpiecznym, malarskim narzędziem. Co więcej, Sala celuje i trafia. Ale jakże przyjemnie znaleźć się w zasięgu rażenia.

Łukasz Białkowski

Inicjatywa Komiks Bękartem Kultury

2011-04-18T06:58:00.000-07:00

Komiks Bękartem Kultury to inicjatywa mająca na celu zaproszenie do udziału w Europejskim Kongresie Kultury we Wrocławiu europejskich twórców komiksowych, którzy przez organizatorów imprezy zostali pominięci. Wśród licznie zaproszonych zagranicznych gości nie znalazł się bowiem żaden autor historii obrazkowych (z listą uczestników EKK można zapoznać się na oficjalnej stroniewydarzenia).
Aby wpłynąć na zaistniałą sytuację, postanowiliśmy wystosować list otwarty do organizatorów kongresu: Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz Dyrektora Narodowego Instytutu Audiowizualnego. Oficjalne pismo w tej sprawie zostanie wydrukowane i rozesłane przez naszych „emisariuszy” w największych miastach Polski do klubów/instytucji kultury/księgarni komiksowych. W każdym z zaprzyjaźnionych miejsc będzie można złożyć swój podpis; akcję przeprowadzimy także na uczelniach, wśród studentów i kadry akademickiej. Aby nasze podpisy zostały uznane za wiarygodne, należy składać je według wzoru: „imię, nazwisko, PESEL i krótkie who is who, np. fan komiksu, student prawa, wykładowca UJ”. Listy z podpisami zostaną przekazane organizatorom Europejskiego Kongresu Kultury - należy przesyłać je do końca maja na adres:

Fundacja Tranzyt
ul. Fredry 7/3
61-701 Poznań
z dopiskiem: Komiks Bękartem Kultury

Stale aktualizowana lista miejsc, w których można złożyć swój podpis, jest dostępna na facebookowej stronie inicjatywy KBK.
Partnerem akcji jest Fundacja Tranzyt.
Chcesz przyłączyć się do akcji lub uzyskać więcej informacji na jej temat?
Pisz na adres:
komiksbekartemkultury@gmail.com

Poniżej zamieszczamy pełną treść listu otwartego do organizatorów EKK:

Inicjatywa Komiks Bękartem Kultury

Pan Bogdan Zdrojewski
Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego,

Pan Michał Merczyński
Dyrektor Narodowego Instytutu Audiowizualnego

List otwarty
Szanowni Panowie,

Europejski Kongres Kultury, który odbędzie się we wrześniu 2011 roku we Wrocławiu stanie się z pewnością doniosłym wydarzeniem. Śledząc listę gości EKK ze zdziwieniem stwierdzamy, że nie znaleźli się na niej przedstawiciele ważnej gałęzi kultury XXI wieku – komiksu. Ponieważ Kongres ma mieć charakter europejski, warto przypomnieć, że komiks odgrywał i odgrywa ogromną rolę w kulturze takich krajów jak Francja, Szwajcaria czy Belgia. Również w Polsce jest istotną, choć niszową, dziedziną sztuki, pomijaną często przez media głównego nurtu. Program Kongresu zakłada m.in. dyskusję pt. „Niebezpieczne związki. Władza a kultura”. Jak wyobrażają sobie Panowie tę dyskusję bez przedstawicieli świata komiksu, medium chyba najbardziej uwikłanego w relacje z władzą, o czym świadczy nie tylko afera z „Chopin New Romantic”, ale także wszelkie albumy z okazji rocznic wydarzeń historycznych?

„…w wyniku polityki kulturalnej tylko wybrane zjawiska ukazywane są jako reprezentatywne, atrakcyjne i wartościowe, inne zaś zostają pominięte lub odrzucone” – czytamy w opisie „Niebezpiecznych związków”. W przypadku Europejskiego Kongresu Kultury wykluczony zostały komiks. Postulujemy o nietraktowanie komiksu jako bękarta kultury, którego można pominąć i wnioskujemy o zaproszenie uznanych europejskich twórców komiksowych do dyskusji w czasie Europejskiego Kongresu Kultury.

Z wyrazami szacunku:

Komiks Bękartem Kultury – grupa inicjatywna
Sebastian Frąckiewicz – krytyk komiksowy, dziennikarz. Współpracownik „Przekroju”, „Tygodnika Powszechnego”, „Take me”.
Jakub Oleksak – krytyk komiksowy, redaktor internetowego magazynu komiksowego „Kolorowe Zeszyty”.
Michał Słomka – Fundacja Tranzyt, animator kultury, organizator międzynarodowego festiwalu kultury komiksowej Ligatura, koordynator projektu Centrala – Central Europe Comics Art.
Jakub Woynarowski - animator kultury, wykładowca Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, twórca projektu Orbis Pictus

Ponadto informujemy, że w całej Polsce zorganizowaliśmy akcję zbierania podpisów pod naszym listem. Akcja zbierania podpisów zakończy się 31 maja, a listy z podpisami prześlemy do Narodowego Instytutu Audiowizualnego.

Pierwsze spotkanie

2011-04-16T08:23:00.000-07:00

Jeszce raz dziękuję Kubie Woynarowskiemu za fenomenalną prezentację albumu Manggha i inspiracji które zebrał przygotowując się do jego stworzenia. Spotkanie to zapoczątkowało nieregularny cykl spotkań w czasie których chciałabym zaprezentować ciekawe i unikatowe wydawnictwa i zjawiska z dziedziny dizajnu, komiksu, ilustracji (przez projektantów traktowanej jako dziedzina sztuki, a przez artystów jako projektowanie), rysunku narracyjnego (pracowania Rysunku Narracyjnego działa na krakowskiej ASP od października 2010), animacji czy działań multuimedialnych.

Zapraszam na spotkania, informacje o nich pojawiają się regularnie na naszej stronie i na profilu Zbiornika na facebooku: http://www.facebook.com/zbiornik.kultury

Anna Zabdyrska

Manggha. Spotkanie z Jakubem Woynarowskim

2011-04-15T03:22:00.000-07:00

Poniedziałek, 18.04.2011, godz. 20.00

Spotkanie z Jakubem Woynarowskim, w czasie którego opowie on o albumie Manggha, komiksie eksperymentalnym i książkach z obrazkami dla dorosłych.

Co znaczy: „Manggha”? Różnorodne szkice. Co zawiera? Odpowiedzieć można: czego nie zawiera?

Feliks Manggha Jasieński

Manggha to niewątpliwie słowo-klucz, pozwalające zrozumieć zarówno meandry biografii Feliksa Jasieńskiego (1861–1929), jak i legendę, która jego postaci towarzyszyła zarówno za życia, jak i po śmierci. Manggha to nie tylko tytuł 15-tomowej serii drzeworytów japońskiego artysty Katsushiki Hokusaia; to także tytuł zbioru tekstów Feliksa Jasieńskiego z dziedziny krytyki artystycznej oraz jego pseudonim, upamiętniony również – jako wyraz hołdu dla twórcy znakomitej kolekcji dzieł z Kraju Kwitnącej Wiśni– w nazwie krakowskiego Muzeum Sztuki i Techniki Japońskiej.

Manggha to także tytuł wykonanego przeze mnie cyklu 40 grafik – „wizualnego eseju”, stanowiącego adaptację wybranych wątków literackiego opus magnum Feliksa Jasieńskiego.

Odwołując się do konwencji historycznej powieści graficznej (nie zapominając również o narracyjnych dziełach z gatunku manga), podjąłem próbę zilustrowania formułowanych przez Jasieńskiego refleksji natury ogólnej za pomocą faktów z jego życia: historii skandalu w warszawskiej Zachęcie, przeprowadzki do Krakowa, twórczych kontaktów ze środowiskiem artystycznym (m.in. Leonem Wyczółkowskim, Jackiem Malczewskim, Julianem Fałatem i Józefem Mehofferem), konfliktu z Tadeuszem Boyem-Żeleńskim, przyjaźni ze Stanisławem Wyspiańskim, utraty wzroku, śmierci i „nowego rozdziału” w jego symbolicznej biografii, jakim jest bez wątpienia powstanie Muzeum „Manggha”.

Starając się wiernie odzwierciedlić sprzeczności charakterystyczne dla stylu Jasieńskiego – balansującego w osądach między wzniosłością a małostkowością – zdecydowałem się na połączenie klasycznego, realistycznego warsztatu rysunkowego z językiem aluzyjnej abstrakcji.

Koło (symbol Nieba, pierwiastka duchowego, doskonałości), przeistaczając się w płomienną kulę, odsyła bezpośrednio do wzoru znanego z japońskiej flagi narodowej, a pośrednio do słonecznej tarczy oraz latarni – jej ziemskiego odpowiednika, wykonanego ludzką ręką. Ławica pomarańczowych kul staje się w tym kontekście metaforą niezwykłej kolekcji sztuki japońskiej – harmonijnej (zarówno jako całość, jak i zbiór elementów), choć wnoszącej dysharmonię w drobnomieszczański świat małej stabilizacji. Ów kołtuński żywioł (jak rzekłby Jasieński) reprezentowany jest przez grad czarnych kul, stado much, ciemne skrzynie (skrywające zbiór skarbów – arcydzieł) oraz czarny kwadrat – znany z ikon symbol Ziemi, świata materii, stanu ograniczenia i bezruchu. Walka między żywiołem ziemskim i niebiańskim toczy się pod znakiem trójkąta (przywołującego trójcę: Niebo – Ziemia – Świat Podziemny oraz Narodziny – Życie – Śmierć), widocznego w formie góry Fudżi, w zarysie kopca Kościuszki, w sylwecie piramidy, grobowych obelisków i w tympanonie warszawskiej Zachęty, którą zdobi dumna dewiza „Artibus”.

Odchodząc w swojej opowieści od klasycznie rozumianej „literackości”, dążyłem do wyeksponowania cech, które Feliks Jasieński – jako znawca sztuki japońskiej – cenił najwyżej:milczenia, niedopowiedzenia, prostoty środków wyrazu.

Jakub Woynarowski

Jakub Woynarowski (1982). Absolwent Wydziału Grafiki ASP w Krakowie; obecnie prowadzi zajęcia w Pracowni Rysunku Narracyjnego. Rysownik, projektant (Grand Prix 1. OKKAS, 2011), animator (Grand Prix 13. OFAFA, 2007), niezależny kurator, eseista. Autor eksperymentalnych opowieści graficznych („Żołnierze” – z J. Strachotą; „Manggha”; „The story of gardens”), laureat Grand Prix 18. MFK w Łodzi (2007). Publikował w „Lampie”, „Ha!arcie”, „Autoportrecie” i „Exklusivie”. Współpracował m. in. z TVP Kultura, F2F TV, Muzeum „Manggha”, Muzeum Narodowym w Krakowie i Korporacją Ha!art.

Kurator, goście i prelegentka

2011-04-14T06:53:00.000-07:00

Wykład Anety Rostkowskiej i oprowadzanie przez kuratora po wystawie Pani Walewska

2011-04-13T17:27:00.000-07:00

Sobota, 16.04.2011, godz. 17.00

oprowadzanie przez kuratora po wystawie

Sobota, 16.04.2011, godz. 18.00

wykład

„Pani Walewska”* w świecie sztuki

Dotyk, smak i zapach w pracach współczesnych artystów.

Kim jest artystyczna „pani Walewska”? Kogo chce uwieść i jakim portfolio? Dlaczego tak późno wyszła z ukrycia i jakie estetyczne hierarchie ją weń wpędziły? Co skrywa pod napoleońskim kapeluszem? Bogactwo składników odżywczych czy tanią wazelinę? Chce być wyłącznie balsamem dla ciała czy także balsamem dla duszy? Dojrzała kobieta czy początkująca trzpiotka? O kontrowersjach i trudnościach, jakie pojawiają się, gdy artystyczne emanacje „Pani Walewskiej” kuszą wybredną niczym Napoleon publiczność, opowie Aneta Rostkowska.

*„Pani Walewska” to seria kosmetyków stworzona w latach 70-tych przez firmę „Miraculum” zainspirowana serialem „Napoleon i Marysieńka”. Wizytówką marki jest profil pani Walewskiej oraz charakterystyczny kształt słoiczka kremu przypominający odwrócony napoleoński kapelusz. Obecnie „Pani Walewska” występuje w trzech wersjach o modnie brzmiących nazwach: „Classic”, „Chic” i „Gold”.

Aneta Rostkowska – krytyczka, kuratorka, autorka tekstów o sztuce, współtwórczyni inicjatywy Projekt Miejski poświęconej przestrzeni miasta Krakowa, zajmuje się sztuką współczesną i teorią sztuki, studiowała na uniwersytetach w Heidelbergu i Frankfurcie nad Menem, stypendystka Baden Württemberg Stiftung, Hertie-Stiftung i Ministra Nauki, obecnie pisze doktorat na UJ.

Krzysztof Mężyk w Galerii Floriańska 22

2011-04-13T17:20:00.000-07:00

Otwarcie wystawy: 15.04.2011, godzina 20.00

Różowe i czarne

2011-04-11T06:07:00.000-07:00

„Więc dobrze, Mario, uważam ten naród za namiętny i lekkomyślny. Uważam, że Polacy czyniąwszystko z fantazji, nie z rozsądku. Ich entuzjazm jest porywczy, hałaśliwy, chwilowy, ale nie umiejąnim kierować i utrwalić go. Czyż nie jest to pani portret, piękna Polko?”

Napoleon do Marii Walewskiej

Cóż obchodzić nas może kobieta zmarła prawie dwieście lat temu, o której życiu wiemywszystko i nic? Kobieta, która być może namiętnie kochała Napoleona i która byćmoże wcale go nie kochała. Kobieta, którą być może kochał Napoleon, być możewcale nie kochał i jedynie mechanicznie podpisywał miłosne i nierzadko pikantnelisty kreślone do pięknej Polki ręką anonimowego dzisiaj kancelisty. Być może byłamatką dziecka swego męża, szambelana Walewskiego, być może nie. Być może tenstarszy od niej o pół wieku idiota, ten Polak-Sarmata, który znalazł się przypadkiemna progu życia nowoczesnego, z którego nic nie był w stanie zrozumieć, prowincjuszi nieudacznik, dał jej przyzwolenie. Być może wcale nie, być może chociaż jowialny,był uroczy, obyty i światowy, być może Paryż, być może Rzym…

Cóż obchodzić może nas życie Marii Walewskiej, które jest proste jak biblijnaprzypowieść, a jednocześnie dzięki retoryczno-kaznodziejskim chwytom różnychjego opowiadaczy (Savant, Masson, Gąsiorowski, Brandys), nabiera polorusentymentalnego kiczu literatury kuchennej, ojczyźnianej gadaniny o powinnościachi poświęceniu, lub onanistycznej orgii pisarza-impotenta. Wszystko w nim, jak tow przypowieści bywa, zależy od właściwego odczytania znaku. Jest tak chociażbyz domniemanym spotkaniem Pani Walewskiej z Tadeuszem Kościuszką. Wiemy jedynie, że zerwał z jej piersi biało-czerwoną kokardę. Według jednych przycisnął tenfetysz do swych ust, według drugich, z afektem cisnął kokardę na ziemie. Być może obie wersje to tylko zła literatura, sporo jednak mówią o polskości jako (łóżkowej)sytuacji.

To, czy Pani Walewska oddawała się za miliony i czy zawsze z imieniem Polski na ustachprzeżywała la petite mort z duchem świata na koniu lub z jego koniem zgoła, niepowinno nas wcale interesować. O wiele bardziej interesująca wydaje się owa biało-czerwona kokarda jako miejsce, w którym splatają się historia, polityka i seks. Zbiało-czerwonej kokardy zerwanej z biustu pani Walewskiej ręką bohatera, przemawiaczarno-biała polityka historyczna, która nie umie poradzić sobie z biustem nienależącym ani do Matki-Polki, ani dziewicy-bohatera.

Dlatego też kokarda Pani Walewskiej, jej biust i ona sama wyzwalają od utartychschematów ojczyźnianych. Pani Walewska to erotyka, którą należy przeciwstawićpolityce, to erotyka historyczna, którą zastąpić można historyczną politykę, to wkońcu erotyzm kontra patriotyzm, synczyzna versus ojczyzna. Pani Walewska obezwładniona trwogą, kiedy pada sztywna do nóg Napoleona-kochankaszepcze tę swoją deklarację polityczno-erotyczną: „Czyż nie jesteśmy wszyscysierotami? Kiedy pan nas wskrzesi, będę zawsze nosić kolor różowy”.

Wojciech Szymański

fotorelacja z wernisażu "Pani Walewska"

2011-04-11T05:49:00.000-07:00

Pani Walewska

2011-04-07T05:41:00.001-07:00

08.04−15.04.2011

Piotr Filipiuk / Marcin Maciejowski / Monika Misztal / Mateusz Okoński / Maciej Osika / Karol Radziszewski / Łukasz Surowiec / Piotr Swiatoniowski / Xawery Wolski jun.

Pani Walewska, romantyczna heroina, kochanka Napoleona Bonaparte, a jednocześnie patronka kultowego wyrobu PRL-u, kremu do twarzy na dzień i na noc dla kobiet. Co łączy te dwie postacie? Romantyzm i zgrzebny realizm? Pani Walewska, fantazmat, Pani Walewska, odda się za miliony. "Wszystko dla Polski, Sir".

Zapraszamy na pierwszą wystawę w nowej siedzibie Zbiornika Kultury, w oddziale kremów, konfekcji i naważalni, dawnej hali fabryki Miraculum, w której tworzono Panią Walewską.

Kurator: Wojciech Szymański

Wernisaż wystawy :
Kraków, ul. Zabłocie 23

teren byłej fabryki Miraculum, oddział kremów
piątek, 8 kwietnia 2011 r., godz. 20.00

OTWARCIE II ZBIORNIKA KULTURY

2011-04-05T14:38:00.001-07:00

Otwarciu towarzyszyła projekcja filmu Maksa Cieślaka "Lato". (link do strony artysty http://www.fauscik.pl/ )

Bycie-w-lecie

Projekt wystawowy „Zbiornik Kultury” jest próbą namysłu nad kondycją i potencjałem współczesnej sztuki. Jednocześnie u jego założenia znalazła się próba nakreślenia granic sztuki lub konstatacja o jej umowności lub nie. Do projektu zostały zaproszone wybitne indywidualności młodego i średniego pokolenia artystów polskich i zagranicznych, dla których sztuka jest punktem wyjścia do konceptualnych rozważań nad ideą obrazu i obrazowania lub nieobrazowania. Mottem przyświecającym próbie namysłu nad koncepcją idei jest tytuł historycznego już (niestety) obrazu Jacksona Pollocka pozbawionego tytułu jednak. Zawarte w tym tytule pytanie ma stanowić dla artystów pretekst do wyartykułowania własnych refleksji nad sensem sztuki i odwieczną potrzebą obrazowania. Organizatorzy oraz kuratorzy zakładają, że część realizacji zostanie przygotowana i zaprezentowana.

W filmie Lato (2010) Maksymilian Cieślak, wybitna indywidualność młodego i średniego pokolenia artystów polskich i zagranicznych, przekracza ograniczoną ekonomię (economimesis) lata ku ekonomii ogólnej filmu, dokonując szeregu przesunięć w tym, co Derrida nazwał „systemem dukcji” (produkcji, reprodukcji, indukcji, redukcji itd.). Część z nich Cieślak próbował rozpoznać. Uchylając władzę obramienia (kamerą, przedłużeniem swojego ramienia), umożliwiając przekroczenie granic Heideggerowskiej kategorii bycia-w-lecie (in-dem-Sommer-sein), niweczy dzieło, rozpuszczając je we frenetycznej wizji bycia pomiędzy wiosną a jesienią. Jednocześnie tylko ta nihilistyczna anihilacja tego-co-w-lecie, ofiarowanie bez zadośćuczynienia w odpowiedzi na pragnienie niemożliwe do nasycenia, warunkuje symboliczne działanie, przez które tworzy się sztuka. Cieślak zmusza nas do oscylowania, w nieustannym wysiłku przekraczania tego-co-wyobrażone o lecie, bycia pomiędzy Battaille’owską ekonomią nadmiaru a Lacanowską ekonomią braku.

Jak bumerang puszczony ręką Foucaulta powraca konstatacja impasu, który dotyczy kultury w ogólności, jak i jej estetycznych oraz etycznych obwarowań. Kryzys reprezentacji i rozmiękczenie opisującego naszą rzeczywistość świata pojęciowego stały się synonimami rozterek, jakie odczuwa współczesny człowiek wobec zmian pogody. Z drugiej strony – odczucie to nie jest niczym nowym. Warto pamiętać, że chociaż Heraklitejskie panta rhei obwieszczone zostało przed zgoła dwoma i pół tysiącem lat, jest ono – para-doxa-lnie – nadal jedyną pewną i niezmienną cechą towarzyszącej nam w życiu niepewności.

Być może człowiek nie potrafi żyć bez obrazu i bez odbicia, być może wynika to z wiary, że zatrzymanie w jednym kadrze lub zdaniu rozpędzonego życia może stanowić remedium i odpowiedź na przemijanie lata. Nie wiadomo.

1 kwietnia 2011 r.
Odnalazł, wybrał, uporządkował i do druku podał W. Szymański

Rusza nowy Zbiornik Kultury!

2011-03-30T15:28:00.000-07:00

Młoda kultura potrzebuje przestrzeni. Zanim zdefiniują się hierarchie, zanim usankcjonują się nazwiska, zanim wiadomo będzie, kogo trzeba zobaczyć, gdzie trzeba bywać, o czym trzeba wiedzieć. Ruch potrzebny jest o krok wcześniej. Potrzebny jest inkubator sztuki, artystyczny hyde park, mrowisko działań. Potrzebna jest platforma pełniąca funkcję tuby ze swobodnym dostępem, dająca szansę wypowiedzi, umożliwiająca autoprezentację.

Dlatego, w odpowiedzi na oczekiwania środowiska artystów, po doświadczeniach zebranych przy współpracy z grupą artystyczną STRUPEKw ramach projektów „K27. Ścienny tygodnik uliczny” oraz „Zbiornik kultury”, MIK powraca do praktyki udostępnienia przestrzeni, którą młodzi artyści i kuratorzy będą mogli wypełnić propozycjami wystaw, spotkań, festiwali. Będą mogli wpisać się w życie kulturalne Krakowa z własną, autonomiczną propozycją. Będą mieli szansę opowiedzieć o tym, co jest dla nich ważne.

Wszystkich zainteresowanych współtworzeniem Zbiornika Kultury prosimy o kontakt z Mateuszem Okońskim, artystą i kuratorem, kierownikiem merytorycznym Zbiornika.

Wracamy na ul. Zabłocie 23, ale zajmujemy nowe miejsce. Wychodzimy z przestrzeni klubu i anektujemy Dział Kremów na drugim piętrze dawnej fabryki Miraculum.

Projekt potrwa co najmniej do 30 czerwca. Chcielibyśmy, żeby funkcjonował jak najdłużej. Liczymy na wsparcie mecenasów i sponsorów.

Start: 1 kwietnia 2011 r., godz. 22.00

W ramach otwarcia projekcja filmu „Lato” Maksa Cieślaka.

ZBIORNIK KULTURY + POKA POKA

2010-11-08T11:20:00.001-08:00

Zbiornik Kultury, czyli grafika Karoliny Kłos, przedstawiająca

rzeźbę Puryfikacja Mateusza Okońskiego
gości w listopadowym wydaniu POKA POKI.

Klub Fabryka, ul. Zabłocie 23, Kraków

Koncert /// NEGRADONNA + HEKTE ZAREN

2010-10-25T16:02:00.000-07:00

Zbiornik Kultury zaprasza wszystkich na koncert zespołów
NEGRADONNA i HEKTE ZAREN

Jest to nie lada okazja, aby poznać drugą naturę Cecylii Malik, której niedawno kibicowaliśmy we wchodzeniu na 365. drzewo. W środę o 20:00, wraz z siostrą Rozalią- jako zespół Negradonna- wystąpią w klubie Imbir na ul. Św. Tomasza 35. Tego wieczoru będzie można również posłuchać grupy Hekte Zaren.

Klub Fabryka, ul. Zabłocie 23, Kraków

PURYFIKACJA /// Mateusz Okoński

2010-10-03T09:50:00.000-07:00

Fotorelacja z wystawy PURYFIKACJA Mateusza Okońskiego.

Klub Fabryka, ul. Zabłocie 23, Kraków

Wojciech Szymański „Ta świnia, Okoński"- Recenzja pracy dyplomowej PURYFIKACJA Mateusza Okońskiego

2010-09-28T11:38:00.000-07:00

Praca Mateusza Okońskiego Puryfikacja to symboliczna drzazga wbita w nasze świńskie ciała. Bo Okoński – jak ja – jest świnią, bo Polakiem się urodził. Puryfikacja to akt ofiarny; ofiara złożona z trupa Wandy wrzuconego do Wisły w świńskim przebraniu, któremu ciężar gatunkowy (marmuru) nie pozwala w spokoju odpłynąć w kierunku Mogiły. Drzazga wbita w twoje świńskie ciało i świńskie ciało tego miasta; w jego podbrzusze, miejsce najczulsze.

Na lewo most, na prawo most, a dołem Wisła płynie. Wisła w miejscu, w którym spoczywa marmurowa Wanda Okońskiego, mija dwa miasta: Kazimierz i Podgórze. Najbliższym mostem w okolicy jest łączący dwa brzegi i miasta Most Krakusa, dzisiaj Powstańców Śląskich, którym w 1940 roku przeszła żydowska ludność Kazimierza do nowych mieszkań w Podgórzu. Na lewo getto, na prawo getto, a dołem Wanda płynie.

Wszystko płynie. Wiślana fala obmywająca marmurową świnię, niesie ze sobą odbicie Wawelu i Skałki, dwóch świńskich nekropoli, aby po kilkuset metrach zmieszać się ze świńską krwią wypływającą kanałem odpływowym z rzeźni miejskiej zamienionej w galerię handlową.

W Puryfikacji Okońskiego oczyszczenie odbywa się permanentnie dzięki nurtowi Wisły, a jednocześnie – i paradoksalnie – przez geografię miejsca, jego usytuowanie pomiędzy naznaczonymi brzegami i odcinkami rzeki, nigdy się nie odbywa i nigdy się nie odbędzie. W pracy tej powraca prastara legenda o córce Kraka i ciągle, na nowo się odbywa. Bo w miejscu, gdzie Skamander wiślaną falą połyska wciąż materializuje się Wanda, co nie chciała Żyda. Jest to praca, która w inteligentny i nienachalny, gorzko-ironiczny sposób mówi o sprawach ostatecznych. Ileż w tym site-specific finezji, której brak takim żałosnym próbom, jak przeniesienie Dotleniacza Joanny Rajkowskiej z Warszawy do Krakowa. My – świnie, wszystkie świnie, także tę ostatnio podłożoną świnię, spławimy z nurtem Skamandra do Warszawy.

Wojciech Szymański

Klub Fabryka, ul. Zabłocie 23, Kraków

365 DRZEW /// Finał Akcji Cecylii Malik

2010-09-24T06:50:00.000-07:00

Zbiornik Kultury zaprasza na finał akcji 365 DRZEW- DĄB WOLNOŚCI

Artystki:
Cecylia Malik, Monika Drożyńska i Justyna Koeke.

Dąb Wolności rośnie na Plantach przed Collegium Novum UJ
25.09.2010, sobota, godz. 19:00 (nawet jak będzie padało)
W ramach akcji odbędą się:
Performens, projekcja i piknik pod Dębem Wolności

25. Września Cecylia Malik wejdzie na swoje 365 Drzewo... Z tej okazji Dąb Wolności zaprasza wszystkich na piknik.

Siedząc pod drzewem albo na drzewie będziemy oglądać projekcje przedstawiającą 365 drzew zdobytych przez artystkę przez ostatnie 365 dni.

Będzie to zakończenie rocznego projektu. Cecylia przez rok codziennie wchodziła na inne drzewo, performens był dokumentowany fotograficznie. Akcje można było śledzić na Facebooku.

Monika Drożyńska zaprojektowała i wyhaftowała specjalnie dla Cecylii Niezbędnik, czyli ochraniacze do wspinania się po drzewach – będzie je można przymierzyć.

Klub Fabryka, ul. Zabłocie 23, Kraków

KINO ZAANGAŻOWANE /// projekt Krytyki Politycznej

2010-09-15T17:10:00.000-07:00

Zapraszamy do Zbiornika Kultury na „Kino zaangażowane" Krytyki Politycznej.

Informacje na temat pokazów:

Środa 15 września, godz. 19.00
Pokaz filmu „Czerwone brygady"
reżyseria: Gianfranco Pannone
rok: 2008, 78 min.

To film, którego nienawidzi Silvio Berlusconi. Opowieść o początkach Czerwonych Brygad, opowiedziana przez założycieli przy stole pełnym smakowitych kiełbas, serów i domowych win. Wielopokoleniowa historia włoskiej polityki.

///

Czwartek 16 września, godz. 19.00
Pokaz filmu „Bilal"
reżyseria: Sourav Sarangi
rok: 2008, 88 min.

Uboga dzielnica Kalkuty: dwaj chłopcy wychowywani przez niewidomych rodziców.
Kamera wnikliwie podgląda życie tej niezwykłej hinduskiej rodziny. Film nie jest błyszczącą i roztańczoną rzeczywistością z bollywoodzkich produkcji. To prawdziwy obraz Indii, w przeciwieństwie do fabuły Slumdog – milioner z ulicy.

///

Sobota 18 września, godz. 19.00
Pokaz filmu „Deszcz słodyczy"
reżyseria: Hung-i Chen
rok: 2008, 105 min.

„Deszcz słodyczy" to oparte na faktach cztery liryczne opowieści, opowiadające o życiu lesbijek we współczesnym Tajpej. Pierwsza opowieść dotyczy kobiety rezygnującej z miłości na rzecz niepewnej przyjaźni. Druga bohaterka, poszukując swojego ideału, wikła się w romans ze starszą, bogatą kobietą. Kolejna - waha się między małżeństwem a rozstaniem ze swoją prawdziwą miłością. Ostatnia historia opowiada o skomplikowanej sytuacji uczuciowej aktorki i piosenkarki Kareny Lam.

///

Projekt „Kino zaangażowane" realizowany jest przy wsparciu Polskiego Instytutu Sztuki Filmowej.

Klub Fabryka, ul. Zabłocie 23, Kraków

Wernisaż wystawy ANIMALIA /// Kalicka / Lewandowska / Sala / Wojciechowska

2010-09-09T13:36:00.000-07:00

Wernisaż wystawy prac Ireny Kalickiej, Aleksandry Lewandowskiej, Marty Sali oraz Oli Wojciechowskiej.

ANIMALIA /// 10.09 - 16.09.2010 r

Kurator: Wojciech Szymański

Wystawa Animalia to prezentacja prac czterech artystek: fotografii autorstwa Ireny Kalickiej, rysunków Aleksandry Lewandowskiej oraz malarstwa Marty Sali i Oli Wojciechowskiej. Wszystkie prace, chociaż wykonane w innym medium, poruszają problem specyficznej zależności pomiędzy zwierzętami a ludźmi oraz odwołują się do tytułowych Animaliów, jako pojęcia przywodzącego na myśl z jednej strony zwierzęcość i naturalny popęd, dzikość zawierającą się w słowie animal, z drugiej zaś racjonalny i kulturotwórczy pierwiastek słowa anima.

Ów ambiwalentny ładunek wykorzystuje Aleksandra Lewandowska, która za pomocą swojego rysunku ukazuje zależność pomiędzy kulturą a naturą, kreśląc sylwetkę ni to człowieka ni konia. Nie jest to jednak konwencjonalny Centaur, półczłowiek i półkoń, obdarzony witalnością i seksem (płcią) zwierzęcia, głową natomiast, która jest siedliskiem rozumu, człowieka. W przypadku rysunku Nartura & Kultura cielesna, a co za tym idzie także duchowa granica pomiędzy zwierzęciem a człowiekiem nie jest doprecyzowana, a znane z mitologii bestialskie, ale zracjonalizowane stworzenia, nabierają nowego, nieoswojonego jeszcze kształtu.

Rys bestialstwa charakterystyczny jest także dla malarstwa Marty Sali. Tak jednak jak w przypadku rysunku Lewandowskiej, nie chodzi tutaj o bestialstwo jako znęcanie się nad zwierzętami, o co można byłoby posądzić artystkę oglądając jej obraz, na którym zwalista, zdekapitowana dziewczyna poddusza kota. Bestialstwo prezentowanych na wystawie prac ujawnia się w czymś zgoła odmiennym. Bestialstwo oznacza tutaj – jak opisywał je Andrzej Banach – „praktykę egzotyzmu przesuniętą do ostatnich granic”; jest „bestialstwem próbującym ekstazy ze stworzeniem, z którym porozumienie jest niemożliwe”. To nie męka kota zatem, lecz sama postać owej „Giocondy w majtkach na stole” jest tutaj bestialska. To syrena, której ciało do połowy jest czarne, po części zaś różowe i cieliste. I jak syrenka z baśni Andersena, która nie miała głosu, syrena z obrazu została pozbawiona swojej ludzkiej podmiotowości przez pozbawienie jej głowy, która ucieka za ramę obrazu. Głów nie mają także bohaterki obrazu Oli Wojciechowskiej i wielu bohaterów i nienormatywnych uczestników i uczestniczek fotograficznej orgii Ireny Kalickiej.

Symboliczny akt dekapitacji jest tutaj analogiczny do aktu założenia zwierzęcej maski. Bestialstwo bowiem, jako dotknięcie ostatniej granicy i niemożliwość jest przestrzenią tabuizowaną, wymaga jej. Tylko dzięki masce – dosłownej, zdartej baranowi lub symbolicznej, jak należy odczytywać ciągłe gry z tradycją obrazową kultury europejskiej, w których bohaterki fotograficznej narracji Kalickiej przybierają pozy trzech Gracji i odtwarzają w prywatnych wnętrzach sceny z pompejańskiej Willi Misteriów – ta niemożliwość zostaje przybliżona. Przybliżona, lecz zawsze nieprzekroczona. Ekstaza, wyjście z siebie pozostaje marzeniem, które przez wynaturzenie, próbuje się prze-człowieczyć.

Wojciech Szymański

Otwarcie wystawy: 10.09.2010 (piątek) , godz. 21.00.

Klub Fabryka, ul. Zabłocie 23, Kraków

Palestyna ABC /// Dzień siódmy

2010-09-08T12:10:00.000-07:00

ZAKOŃCZENIE FESTIWALU

Projekcja filmu „Jerusalem: The East Side Story” (57’)*

* film w angielskiej wersji językowej

Co tydzień w piątek nowa wystawa
Klub Fabryka, ul. Zabłocie 23, Kraków

Palestyna ABC /// Dzień szósty

2010-09-07T13:24:00.001-07:00

AKTYWISTKI W PALESTYNIE

Wprowadzenie + dyskusja /// Polskie działaczki solidarnościowe w Palestynie

Projekcja filmu „Visit Palestine” (78’)

Spotkanie poprowadzą:

Małgorzata Juszczak
działaczka Kampanii Solidarności z Palestyną, aktywistka i była obserwatorka w Hebronie na okupowanym Zachodnim Brzegu Jordanu w ramach programu EAPPI (Ecumenical Accompaniment Programme in Palestine and Israel)
+
Marcelina Obrzydowska
badaczka palestyńskiej kultury hiphopowej w Katedrze Bliskiego i Dalekiego Wschodu Uniwersytetu Jagiellońskiego, była obserwatorka w Betlejem oraz wolontariuszka w Jerozolimie Wschodniej w ramach programu EAPPI

Gościem specjalnym dzisiejszego spotkania będzie Wissam Saliby, aktywista libański działajacy w ramach globalnej Kampanii BDS (Boycott, Divestment, Sanctions - www.bdsmovement.net)

Co tydzień w piątek nowa wystawa
Klub Fabryka, ul. Zabłocie 23, Kraków

Meble Macieja Jurkowskiego

2010-09-07T12:21:00.000-07:00

W tym tygodniu w charakterze mebli przy których spotykają się goście Zbiornika stół i krzesła Macieja Jurkowskiego. Komplet powstał na zamówienie studia Prodesigne.

Palestyna ABC /// Dzień piąty

2010-09-06T15:50:00.000-07:00

IZRAELCZYCY PRZECIWKO OKUPACJI

Wprowadzenie + dyskusja /// Tamir Halperin
Krótkie filmy o organizacjach izraelskich refuseników*
Pokaz filmów Artura Żmijewskiego (30’)

Tamir Halperin - były żołnierz izraelski, który odmówił kontynuowania służby wojskowej ze względów moralnych, jest gościem spotkania.

zdjęcia: KB

Co tydzień w piątek nowa wystawa
Klub Fabryka, ul. Zabłocie 23, Kraków

Palestyna ABC /// Dzień czwarty

2010-09-06T15:24:00.000-07:00

REFUGEES FOREVER? UCHODŹCY PALESTYŃSCY

Wprowadzenie + dyskusja /// Magda Qandil
Projekcja filmu „Last Days of Tanf” (30’)
Krótkie filmy eksperymentalne Studio Camps (12’)

Magda Qandil, współpracowniczka organizacji rozwojowych w obozach dla uchodźców palestyńskich na Bliskim Wschodzie, redaktorka polskiej edycji „Le Monde Diplomatique”, jest gościem spotkania.

Co tydzień w piątek nowa wystawa
Klub Fabryka, ul. Zabłocie 23, Kraków

Palestyna ABC /// Dzień trzeci

2010-09-04T17:28:00.000-07:00

NA ZACHODNIM BRZEGU I W GAZIE BEZ ZMIAN

Wprowadzenie + dyskusja /// Konrad Pędziwiatr
Projekcja filmów:
„Skradzione Dzieciństwo” (26’)
„Pokłosie wojny: Gaza rok później” (10’)
„Życie albo śmierć: Skierowania lekarskie z Gazy” (10’)

Konrad Pędziwiatr- Doktor nauk społecznych na Katholieke Universiteit Leuven w Belgii. Socjolog, europeista i antropolog. Absolwent Uniwersytetu Jagiellońskiego, University of Exeter i University of Oxford. Marie Curie Research Fellow na uniwersytecie w Bradford. Członek American Sociological Association i International Society for the Sociology of Religion. Redaktor portalu Arabia.pl oraz portalu Euro islam.info. Krajowy koordynator programu EAPPI Światowej Rady Kościołów. Koordynator projektu Peace and Development Studies w Wyższej Szkole Europejskiej im. ks. Józefa Tischnera, jest gościem spotkania.

Co tydzień w piątek nowa wystawa
Klub Fabryka, ul. Zabłocie 23, Kraków

Palestyna ABC /// Dzień drugi

2010-09-04T06:45:00.001-07:00

SZTUKA PRZECIWKO OKUPACJI

„Hole in the Wall” /// Video performance
Wprowadzenie /// Marcelina Obrzydowska + Mateusz Okoński
Pokaz filmów zrealizowanych przez młodzież polsko-palestyńską

Co tydzień w piątek nowa wystawa
Klub Fabryka, ul. Zabłocie 23, Kraków

Program festiwalu Palestyna ABC

2010-09-03T03:26:00.000-07:00

///

03.09 Dzień pierwszy (piątek)
21:00 OTWARCIE FESTIWALU
Wernisaż wystawy „Palestyna” /// Joanna Rajkowska
Pokaz filmów „Camping Jenin” (35’) + „Wyburzenie” (8’)

04.09 Dzień drugi (sobota)
18:00 SZTUKA PRZECIWKO OKUPACJI
„Hole in the Wall” /// Video performance
Wprowadzenie /// Marcelina Obrzydowska + Mateusz Okoński
Pokaz filmów zrealizowanych przez młodzież polsko-palestyńską*

05.09 Dzień trzeci (niedziela)
18:00 NA ZACHODNIM BRZEGU I W GAZIE BEZ ZMIAN
Wprowadzenie + dyskusja /// Konrad Pędziwiatr
Projekcja filmów: „Skradzione Dzieciństwo” (26’)
„Pokłosie wojny: Gaza rok później” (10’)
„Życie albo śmierć: Skierowania lekarskie z Gazy” (10’)

06.09 Dzień czwarty (poniedziałek)
18:00 REFUGEES FOREVER? UCHODŹCY PALESTYŃSCY
Wprowadzenie + dyskusja /// Magda Qandil
Projekcja filmu „Last Days of Tanf” (30’)
Krótkie filmy eksperymentalne Studio Camps (12’)

07.09 Dzień piąty (wtorek)
18:00 IZRAELCZYCY PRZECIWKO OKUPACJI
Wprowadzenie + dyskusja /// Tamir Halperin
Krótkie filmy o organizacjach izraelskich refuseników*
Pokaz filmów Artura Żmijewskiego (30’)

08.09 Dzień szósty (środa)
18:00 AKTYWISTKI W PALESTYNIE
Wprowadzenie + dyskusja /// Polskie działaczki solidarnościowe w Palestynie
Projekcja filmu „Visit Palestine” (78’)

09.09 Dzień siódmy (czwartek)
18:00 ZAKOŃCZENIE FESTIWALU
Projekcja filmu „Jerusalem: The East Side Story” (57’)*

* film w angielskiej wersji językowej

///

Co tydzień w piątek nowa wystawa
Klub Fabryka, ul. Zabłocie 23, Kraków

Otwarcie Festiwalu PALESTYNA ABC

2010-09-02T12:32:00.000-07:00

Otwarcie Festiwalu PALESTYNA ABC /// 03–09.09.2010

Wernisaż wystawy Joanny Rajkowskiej PALESTYNA ///
ekspozycja fotografii "Pocztówki ze Szwajcarii" i pokaz filmów „Camping Jenin” + „Wyburzenie”

Ponad to, w ramach festiwalu odbędą się pokazy filmowe KINO PALESTYNA, panele dyskusyjne oraz spotkania z gośćmi.

Co tydzień w piątek nowa wystawa
Klub Fabryka, ul. Zabłocie 23, Kraków

Siodełko

2010-09-02T05:31:00.000-07:00

Przez ostatni tydzień w charakterze siedziska w Zbirniku pojawiło się Siodełko.
Jak zauważa autorka, Dorota Hadrian, Siodełko to obiekt-siedzisko, nawiązujący do formy fallicznej, aczkolwiek ustawionej horyzontalnie. Jest to praca kobiety o mężczyźnie. Upupienie penisa to intencja jaka mi przyświecała przy tworzeniu, projektowaniu siedziska. Powszechnie znane są konwenanse społeczne i męska dominacja we wszystkich płaszczyznach życia, tą formą daję możliwość odwrócenia roli - dominację można ujarzmić, dosiąść, ujeździć fallusa. Siodełko jest z założenia przedmiotem z pogranicza sztuki i dizajnu, lecz w tym przypadku dizajn jest narzędziem lub sposobem do refleksji bądź czystej zabawy. Sama nazwa przewrotnie odsyła odbiorcę do skojarzenia z siedziskiem rowerowym po to, aby uchronić obiekt przed banalnością i oczywistością.

koncert ŁOTRY

2010-08-28T15:16:00.000-07:00

Koncert Pawła Żugaja i Mateusza Ryszki "ŁOTRY"

29.08.2010 (niedziela), godz. 20:00.

Zapraszamy na koncert ŁOTRY, który odbędzie się 29. sierpnia (niedziela), o godzinie 20:00. Wystąpią Mateusz Ryszka /elektronika+vocal/ i Paweł Żugaj /gitara+vocal/. Wydarzeniu towarzyszyć będzie pokaz wizualizacji Moniki Misztal, Pawła Żugaja i Mateusza Ryszki.

Co tydzień w piątek nowa wystawa
Klub Fabryka, ul. Zabłocie 23, Kraków

Wernisaż wystawy STILLLEBEN /// Krzysztof Mężyk

2010-08-26T10:42:00.000-07:00

Zbiornik Kultury, Zabłocie 23, Kraków
27.08 – 02.09.2010

STILLLEBEN /// Krzysztof Mężyk

Wernisaż wystawy: 27.08.2010 r. godz. 21:00

Zestawiam symbole i formy, choć nie znam ich korelacji. Nie wiem, do czego zaprowadzi ich współistnienie. Pozwalam, by prace pokierowały okiem widza. Niech rozwijają się jak żywe organizmy. Interesuje mnie wewnętrzna tektonika płótna, zespolenie rysunku i koloru w organiczną całość. Ponoć udany obraz ma swoją własną grawitację, ruch i energię…

Działanie zaczyna wchodzić w obszar sztuki, gdy dla mnie samego jest tajemnicą. Tworzę w dużym napięciu. Jestem wyczulony na rozprzężenie atmosfery przy pracy. Czasem przez nieuwagę psuję cały obraz w kilka sekund. To naprawdę cudowne uczucie.

Krzysztof Mężyk

Co tydzień w piątek nowa wystawa
Klub Fabryka, ul. Zabłocie 23, Kraków

wernisaż STILLLEBEN i finisaż ANTONISZOFOBIOLOGIA x 7

2010-08-25T20:13:00.001-07:00

Wystawa Krzysztofa Mężyka „STILLLEBEN"

otwarcie wystawy: 27.08.2010 (piątek), godz. 21:00.

Zapraszamy na otwarcie wystawy malarstwa Krzysztofa Mężyka- STILLLEBEN. Wernisaż rozpoczyna się w piątek, o 21:00. Ekspozycje będzie można oglądać od 27. sierpnia do 2. września.

W ramach cyklu „Design w Zbiorniku", zaprezentujemy wyjątkowe siedzisko projektu Doroty Hadrian.

O godzinie 21:30 odbędzie się finisaż Festiwalu ANTONISZOFOBIOLOGIA x 7. Wydarzeniu towarzyszyć będzie pokaz Plazmotworów Antonisza, który na żywo przedstawią Sabina Antoniszczak i Ewa Wróbel.

Co tydzień w piątek nowa wystawa
Klub Fabryka, ul. Zabłocie 23, Kraków

Dzień siódmy ANTONISZOFOBIOLOGII x 7

2010-08-25T19:40:00.000-07:00

Fotorelacja z siódmego dnia Festiwalu, poświęconego twórczości Juliana Józefa Antonisza.

Odbył się pokaz filmu Antonisza “Te wspaniałe bąbelki w tych pulsujących limfocytach” oraz dyskusja “Inspiracje Antoniszem: pokaz filmu Wilhelma Sasnala”, prowadzona przez Dominika Kuryłka.

Co tydzień w piątek nowa wystawa
Klub Fabryka, ul. Zabłocie 23, Kraków

Festiwal /// dzień siódmy

2010-08-25T18:54:00.000-07:00

26.08 /// dzień siódmy

Zapraszamy na siódmy dzień festiwalu ANTONISZOFOBIOLOGIA x 7

W Zbiorniku Kultury będzie można zobaczyć:

19:00 /// Pokaz filmu Antonisza “Te wspaniałe bąbelki w tych pulsujących limfocytach”. Po projekcji filmu, odbędzie się dyskusja “Inspiracje Antoniszem: pokaz filmu Wilhelma Sasnala”, prowadzona przez Dominika Kuryłka.

Na finisaż Festiwalu ANTONISZOFOBIOLOGIA x 7, zapraszamy w piątek 27. sierpnia, o godzinie 21:30.

Co tydzień w piątek nowa wystawa
Klub Fabryka, ul. Zabłocie 23, Kraków

Dzień szósty ANTONISZOFOBIOLOGII x 7

2010-08-25T17:51:00.000-07:00

Fotorelacja z szóstego dnia Festiwalu, poświęconego twórczości Juliana Józefa Antonisza.

Odbył się pokaz filmu Antonisza “Ostry film zaangażowany”
oraz spotkanie z Mateuszem Okońskim i Dominikiem Kuryłekiem

Co tydzień w piątek nowa wystawa
Klub Fabryka, ul. Zabłocie 23, Kraków

Prodesigne w Zbiorniku Kultury

2010-08-24T08:36:00.000-07:00

W najbliższym czasie, podczas spotkań w Zbiorniku, pokażemy komplet mebli
EMU, projektu Jean-Marie Massauda. Zestaw udostępniony został przez studio PRODESIGNE:

PRODESIGNE to studio wyposażenia wnętrz oferujące rozwiązania systemowe dla architektów, dizajnerów i projektantów wnętrz. Nasz salon to ponad 400m2 ekspozycji, która mieści produkty i projekty takich sław światowego dizajnu jak Urquiola, Bouroullec, Lissoni, Starck, Yoshioka, Laviani, Mda, Jouin, Citterio, Wanders, Arad, Ferrieri. Stworzyliśmy miejsce dla produktu najwyższej klasy, co nie zawsze jest synonimem najwyższej ceny. Nasz salon to autorska przestrzeń zaprojektowana tak, aby w kreatywnej atmosferze wybierać elementy wyposażenia wnętrz spełniające oczekiwania zarówno projektowe jak i budżetowe. Rekomendacje nie są przypadkowe, oparliśmy je na najnowszych trendach światowego dizajnu i ścisłej współpracy z klientem. Rozwijamy się, nieustannie dostosowując ofertę projektową do wymagań rynku - efektem naszych poszukiwań są starannie wyselekcjonowane katalogi produktowe Prodesigne Selections & Prodesigne Boutique. Znajdują się tam takie marki jak m.in.: Kartell, Targetti Paulsen, Baxter, Bisazza, Provenza, Petra, Marazzi, Hansgrohe, Axor, Villeroy&Boch, Huppe, Duravit, Bisazza, Butterfly, Dornbracht, Hansa, Ideal Standard, Zuchetti, Agape, Casa Dolce Casa, Floorgres, Florom, Kos, Cotto d’Este, Kaldewei, Rex, Vitra.

Gwarantujemy tylko dobre doświadczenia, chcemy być inspiracją. Dbamy o Was kompleksowo - wybieramy najciekawszy dizjan, serwujemy aromatyczną kawę doprawioną wyborną muzyką i ciekawą lekturą.

Festiwal /// dzień szósty

2010-08-24T05:56:00.000-07:00

25.08 /// dzień szósty

Zapraszamy na szósty dzień festiwalu ANTONISZOFOBIOLOGIA x 7

W Zbiorniku Kultury będzie można zobaczyć:

19:00 /// Pokaz filmu Antonisza “Ostry film zaangażowany”
goście: Mateusz Okoński i Dominik Kuryłek

Co tydzień w piątek nowa wystawa
Klub Fabryka, ul. Zabłocie 23, Kraków

Festiwal /// dzień piąty

2010-08-23T20:37:00.000-07:00

24.08 /// dzień piąty

Zapraszamy na piąty dzień festiwalu ANTONISZOFOBIOLOGIA x 7

W Zbiorniku Kultury będzie można zobaczyć:

19:00 /// Pokaz filmu Antonisza “Polska Kronika Non-Camerowa nr 1”
gość: Sabina Antoniszczak

Co tydzień w piątek nowa wystawa
Klub Fabryka, ul. Zabłocie 23, Kraków

Dzień piąty ANTONISZOFOBIOLOGII x 7

2010-08-23T09:00:00.000-07:00

Fotorelacja z piątego dnia Festiwalu, poświęconego twórczości Juliana Józefa Antonisza.

Odbył się Pokaz filmu Antonisza “Polska Kronika Non-Camerowa nr 1”
oraz spotkanie z Sabiną Antoniszczak.

Co tydzień w piątek nowa wystawa
Klub Fabryka, ul. Zabłocie 23, Kraków

Dzień czwarty ANTONISZOFOBIOLOGII x 7

2010-08-22T23:20:00.000-07:00

Fotorelacja z czwarty dnia Festiwalu, poświęconego twórczości Juliana Józefa Antonisza.

Odbył się pokaz filmu Antonisza “Film o sztuce... (biurowej)”
oraz spotkanie z Jerzym Armatą

Co tydzień w piątek nowa wystawa
Klub Fabryka, ul. Zabłocie 23, Kraków

Dzień trzeci ANTONISZOFOBIOLOGII x 7

2010-08-22T12:41:00.000-07:00

Fotorelacja z trzeciego dnia Festiwalu, poświęconego twórczości Juliana Józefa Antonisza.

Odbył się pokaz filmu Antonisza “Jak działa jamniczek?”
pokaz slajdów + komiks Antonisza
oraz spotkanie z Mateuszem Okońskim.

Co tydzień w piątek nowa wystawa
Klub Fabryka, ul. Zabłocie 23, Kraków

Dzień drugi ANTONISZOFOBIOLOGII x 7

2010-08-21T21:01:00.000-07:00

Fotorelacja z drugiego dnia Festiwalu, poświęconego twórczości Juliana Józefa Antonisza.

Odbył się pokaz filmu Antonisza “Fobia”
i dokumentu Krzysztofa Gradowskiego “Non Camera”,
oraz spotkanie z Sabiną Antoniszczak.

Co tydzień w piątek nowa wystawa
Klub Fabryka, ul. Zabłocie 23, Kraków

Otwarcie Festiwalu ANTONISZOFOBIOLOGIA x 7

2010-08-20T23:20:00.000-07:00

Fotorelacja z rozpoczęcia Festiwalu, poświęconego twórczości Juliana Józefa Antonisza.

Podczas otwarcia odbył się wernisaż wystawy rzadko spotykanych prac Artysty oraz rozmowa z Sabiną Antoniszczak.

Co tydzień w piątek nowa wystawa
Klub Fabryka, ul. Zabłocie 23, Kraków

ANTONISZOFOBIOLOGIA x 7

2010-08-20T20:18:00.000-07:00

Zbiornik Kultury, Zabłocie 23, Kraków
20.08 – 26.08.2010

ANTONISZOFOBIOLOGIA x 7

Otwarcie Festiwalu: 20. 08. 2010 r. godz. 21:00

Festiwal poświęcony twórczości Juliana Józefa Antonisza, twórcy eksperymentalnych animacji, kompozytora i wynalazcy.
W ramach projektu odbędą się projekcje filmów, koncerty, dyskusje, spotkania oraz wystawa rzadko spotykanych prac Artysty.

Program Festiwalu Antoniszofobiologia x 7

20.08 /// dzień pierwszy
21:00 /// Otwarcie wystawy, dyskusja
22:00 /// Mixidło DJ’a Edee Dee + VJ’a Steem

21.08 /// dzień drugi
19:00 /// Pokaz filmu Antonisza “Fobia”
dokument Krzysztofa Gradowskiego “Non Camera”
gość: Sabina Antoniszczak

22.08 /// dzień trzeci
19:00 /// Pokaz filmu Antonisza “Jak działa jamniczek?”
pokaz slajdów + komiks Antonisza
gość: Mateusz Okoński

23.08 /// dzień czwarty
19:00 /// Pokaz filmu Antonisza “Film o sztuce... (biurowej)”
gość: Jerzy Armata

24.08 /// dzień piąty
19:00 /// Pokaz filmu Antonisza “Polska Kronika Non-Camerowa nr 1”
gość: Sabina Antoniszczak

25.08 /// dzień szósty
19:00 /// Pokaz filmu Antonisza “Ostry film zaangażowany”
goście: Mateusz Okoński i Dominik Kuryłek

26.08 /// dzień siódmy /// zakończenie festiwalu
19:00 /// Pokaz filmu Antonisza “Te wspaniałe bąbelki w tych pulsujących limfocytach”
Plazmotwory Antonisza na żywo
dyskusja “Inspiracje Antoniszem: pokaz filmu Wilhelma Sasnala”
gość: Dominik Kuryłek

Co tydzień w piątek nowa wystawa
Klub Fabryka, ul. Zabłocie 23, Kraków

QUADRATUM NIGRUM /// THEATRO PUBLICE EXHIBITUM

2010-08-18T04:35:00.000-07:00

Zbiornik Kultury, Zabłocie 23, Kraków
13.08 – 19.08.2010

QUADRATUM NIGRUM

Wernisaż wystawy: 13. 08. 2010 r. godz. 21:00

zdjęcia: Patrycja Gotszling

Co tydzień w piątek nowa wystawa
Klub Fabryka, ul. Zabłocie 23, Kraków

QUADRATUM NIGRUM

2010-08-12T07:55:00.000-07:00

QUADRATUM NIGRUM

THEATRO PUBLICE
EXHIBITUM

A VIRIS

MATTHAEUS OKOŃSKI
IACOBUS SKOCZEK
IACOBUS WOYNAROWSKI

IN CRACOVIAM
AD VIAM ZABŁOCIE XXIII

HORA NONA POST MERIDIEM
XIII AUGUSTUS
ANNO DOMINI MMX

12 DZIEWCZYN, W KTÓRYCH SIĘ KOCHAŁEM 12 GIRLS THAT I WAS IN LOVE WITH

2010-08-12T07:53:00.000-07:00

Zbiornik Kultury, Zabłocie 23, Kraków
06.08 – 13.08.2010

ARTUR WABIK

Wernisaż wystawy: 06. 08. 2010 r. godz. 21:00

Instalacja wideo stanowiąca rodzaj kolażu wizerunków dwunastu wirtualnych postaci
kobiecych, zapożyczonych z filmów animowanych, komiksów, gier komputerowych oraz
telewizyjnych seriali science-fiction. Praca ta jest zapisem formatywnego doświadczenia kulturowego, jakim by o dorastanie w kręgu ikon kultury popularnej okresu lat 90 w Polsce.

Dotyka problemu kształtowania się tożsamości płciowej i emocjonalnej mężczyzny w oparciu o nieistniejące w świecie rzeczywistym wzorce kobiecości. A także szerzej – obrazu kobiety w popkulturze; zarówno w aspekcie estetycznym, jak i erotycznym.

Przede wszystkim jednak – opowiada subiektywną, trwającą do dziś, historię podkochiwania się w idei niemożliwego.

Artur Wabik

Co tydzień w piątek nowa wystawa
Klub Fabryka, ul. Zabłocie 23, Kraków

Wystawa ARTURA WABIKA „12 Dziewczyn, w których się kochałem"

2010-08-04T17:36:00.000-07:00

06.08 – 12.08.2010 r
Wystawa ARTURA WABIKA „12 Dziewczyn, w których się kochałem"

otwarcie wystawy: 06.08.2010 (piątek), godz. 21.00.

Co tydzień w piątek nowa wystawa
Klub Fabryka, ul. Zabłocie 23, Kraków

Babka z piasku

2010-08-01T17:04:00.000-07:00

BARBARA STRYKOWSKA
BABKA Z PIASKU
KURATOR: WOJCIECH SZYMAŃSKI

Kochani!
Dzisiaj po śniadaniu byłem na plaży i z koleżankami oraz kolegami zrobiliśmy babkę z piasku. Po obiedzie (jedzenie b. dobre) czytałem, a Basia rysowała, malowała i wycinała różne obrazki z gazety. Mateusz powiedział, że zrobimy Basi wystawę. I tak, do wieczora, bawiliśmy się w wystawę, chociaż niektórzy woleli bawić się w sklep. Część obrazów pożyczyliśmy od Pani Marty, której telefon komórkowy wpadł do morza, ale i tak była bardzo miła. Część obrazów Basia zrobiła ostatnio. Są wśród nich kolaże i linoryty, akwarele na kartonie, a także takie prawdziwe, na płótnie w kolorze plaży i drobnego piasku.

Niektórzy mówili, że Basia jest malarką mieszczańskich wnętrz i skupia swoją uwagę na przemalowywaniu obrazów ze ściany w salonie, czerwonych kanap i wzorów na tapetach. Kuba zapewne powiedziałby, że Basia – tak jak wielu kolegów i wiele koleżanek – zmęczyła się rzeczywistością. Ale to nieprawda.

Owszem, obrazy są bardzo nieduże, a ich rozmiar podkreśla kameralność podejmowanych tematów. To prawda, że dzieją się na tych obrazach dziwne i niepokojące rzeczy: matka Whistlera w kapciach i z odciętą głową, lustra, po których pozostały same ramy, kwiatowe wzory, jak z sukienki mamy, muchy chodzące po ścianie. A Basia zamiast wyciąć pana prezydenta, obcięła mu ucho, bo wybrała szympansa i Tarzana, którzy byli w gazecie z drugiej strony.

Ale nie te oznaki wzbudzają niepokój, kiedy ogląda się prace Basi. Basię interesuje właśnie to, co z drugiej strony, zakryte, niewidoczne, przecięte wpół i zaklejone. Świetnie zdaje sobie sprawę z tego, że świat faktu, który tak kochamy, to surowiec snów niesubstancjalny, że istotne jest to, co być może skrywa się z drugiej strony muru, pod płótnem i pod tapetą. Stąd zapewne pojawiają się u niej trójwymiarowe obrazy przypominające domki dla lalek, z otworami, przez które widać inną rzeczywistość. Basia już wie, że za ścianą pomalowaną w miły wzorek z kwiatków i wisienek mieszkają często niecałkiem mili panowie. I wie, jak pokazać ten zamaskowany świat w dwóch wymiarach płótna. Trzeba pociąć płótno i zerwać tapetę.

Na pocztówce przesyłam zdjęcie miłych pań, które machały wczoraj do nas ze statku. Basia rozdarła to zdjęcie, bo kto je tam wie, co kryje się za fasadą? Czy naprawdę machały do nas przyjaźnie, pozdrawiając nas? No właśnie, tego nie jesteśmy z Basią pewni.

Woda jest ciepła, pogoda kryształ. Pozdrawiam znad morza!
Wojtek

PS. Babka z piasku jest pierwszą indywidualną wystawą artystki i jest czynna od 30 lipca do 5 sierpnia, kiedy to nasz turnus się kończy.

Co tydzień w piątek nowa wystawa
Klub Fabryka, ul. Zabłocie 23, Kraków

Wystawa BARBARY STRYKOWSKIEJ "Babka z piasku"

2010-08-01T17:03:00.002-07:00

30.07 - 05.08.2010 r
wystawa BARBARY STRYKOWSKIEJ "Babka z piasku".
Kurator: Wojciech Szymański

otwarcie wystawy: 30.07.2010 (piątek) , godz. 21.00.

Co tydzień w piątek nowa wystawa
Klub Fabryka, ul. Zabłocie 23, Kraków

Pytania do obrazów

2010-08-01T17:03:00.001-07:00

Spotkanie towarzyszące wystawie malarstwa Władysława Matlęgi.

Rozmawiać będą Grażyna Mosio (Muzeum Etnograficzne w Krakowie),
Zbigniew Sałaj (kolekcjoner obrazów Władysława Matlęgi),
Anna Zabdyrska (kuratorka wystawy)
i Mateusz Okoński (dyrektor artystyczny Zbiornika Kultury,
prywatnie również kolekcjoner obrazów Władysława Matlęgi).

Środa, 28.07.2010, godz. 20.00

Co tydzień w piątek nowa wystawa
Klub Fabryka, ul. Zabłocie 23, Kraków

Design w Zbiorniku Kultury

2010-07-24T14:33:00.001-07:00

Wystawie "INNEGO KOŃCA ŚWIATA NIE BĘDZIE" towarzyszy design tk727+DiukCS
http://tmk727.er.pl
Ojcami projektu są Tomasz Gembala- członek stałego zespołu DCS, student WPF, ASP w Krakowie i główny pomysłodawca oraz Fryderyk Zyska- założyciel DCS, absolwent WFP, ASP w Krakowie.
Prezentowane w "Zbiorniku sztuki" siedziska, doskonale odzwierciedlają
filozofię DCS. Ich twórcy opisują je tak:

"Stosując zasady geometrii, charakterystykę materiału z którego wykonany jest projekt i możliwości technologiczne, stworzyliśmy niecodzienne siedziska. Wizualnie stwarzające wrażenie niewygodnych, zaskakują swoją funkcjonalnością w użytkowaniu. Modułowość produktu stwarza wiele możliwości. Pojedynczy moduł spełnia funkcje fotela, na którym dzięki ergonomicznym rozwiązaniom mogą wygodnie siedzieć dwie osoby odwrócone do siebie plecami. Dwumodułowa sofa pomieści cztery osoby. W przygotowaniu jest stolik, uzupełniający zestaw fotela i sofy. System został przewidziany do zastosowań zarówno we wnętrzach jak i w ogrodach czy parkach."

Projektanci siedzisk: Fryderyk Zyska i Tomasz Gembala

Co tydzień w piątek nowa wystawa
Klub Fabryka, ul. Zabłocie 23, Kraków

INNEGO KOŃCA ŚWIATA NIE BĘDZIE

2010-07-24T14:14:00.002-07:00

23–29.07.2010, wystawa obrazów Władysława Matlęgi z kolekcji Zbigniewa Sałaja, Mieczysława Górowskiego, Mateusza Okońskiego

kurator: Anna Zabdyrska

otwarcie wystawy: 23.07, godz. 21.00

Wytrwałość, z jaką dopatrujemy się prostoty i szczerości u malarzy nieprofesjonalnych, jest doprawdy naiwna. Przeczucie, że u „prymitywów” znajduje się to, czego daremnie szukamy w dusznych bibliotekach – bezpośredniość doświadczenia, naturalne spojrzenie na świat – jest marzeniem starannie pielęgnowanym i trwale wpisuje się w inteligencki etos. Ów podejrzliwie trwały mit – być może powinniśmy powiedzieć „wrzut sumienia” – przypomina złudzenia tych, którzy kilka wieków temu wyruszali w amazońskie dżungle z nadzieją, że odkryją „dobrych dzikusów”, poznają plemiona tyleż proste, co szczęśliwe, człowieka żyjącego w zgodzie z sobą oraz przyrodą. Współczesna antropologia podważyła to przekonanie, pokazując, że ludy pierwotne mają strukturę i obyczaje często równie skomplikowane jak społeczeństwa przemysłowe. Być może dlatego owej utraconej niewinności szukamy dziś w malarstwie, które życzylibyśmy sobie nazywać „naiwnym”.

Tymczasem obrazy Władysława Matlęgi, jak na złość, wymykają się temu określeniu. Złożoność symboliki i motywów, które – dyktowane logiką znaną tylko autorowi – pojawiają się i znikają, przekonuje, że Matlęga konstruuje zawiłe i rozbudowane narracje. Im więcej szczerości i prostoty chcemy widzieć w jego pracach, tym bardziej chowa się za wieloznaczną leksyką i tym bardziej wodzi nas za nos.

Łukasz Białkowski

zdjęcia: Patrycja Gotszling

Co tydzień w piątek nowa wystawa
Klub Fabryka, ul. Zabłocie 23, Kraków

Co z nami będzie?

2010-07-24T14:14:00.001-07:00

Przedstawiamy filmik autorstwa Karoliny Spyrki dokumentujący niewidzialne, zdjęcia Karoliny Kłos utrwalające tajemnice oraz publikujemy odpowiedzi na najbardziej nurtujące publiczność i samego prowadzącego pytania.

Wróżby:
1. Kto zostanie dyrektorem Bunkra Sztuki?
- Kobieta, szatynka; mężczyzna byłby lepszym wyborem, ale decyzja już zapadła, już zostało to przegłosowane.
2. Kiedy zostanie zakończona inwestycja muzeum sztuki współczesnej na Zabłociu?
- W listopadzie 2010 roku.
3. Jak długo pozostanie na stanowisku obecny dyrektor muzeum sztuki współczesnej?
- Krótko, ponieważ jest wiele nieżyczliwych osób wkoło, które rzucają kłody pod nogi.
4. czy odbędzie się w przyszłym roku ArtBoomTauron Festival?
- tak.
5. kiedy zostanie zakończona budowa krakowskiego szkieletora?
- w 2012 roku.
6.Czy Jacek Majchrowski wygra wybory prezydenckie na 3-cią kadencję
- Nie wiadomo, ale karty mówią, że na jego miejsce przyjdzie szpakowaty mężczyzna.
Poza tym Dzidzia Solska i Wojtek Szymański wiedzą już, że do końca roku nie przejadą się na ul. Lipską tramwajem.

zdjęcia: Karolina Kłos

Co tydzień w piątek nowa wystawa
Klub Fabryka, ul. Zabłocie 23, Kraków

Ezoteryczne spotkanie z Dzidianną Solską prowadzi Wojtek Szymański.

2010-07-20T18:31:00.000-07:00

W ramach wystawy W KOŃCU zapraszamy
w środę 21 lipca 2010 r. godzina 20:00
Zbiornik Kultury, Zabłocie 23, Kraków
na Ezoteryczne spotkanie z Dzidianną Solską prowadzi Wojtek Szymański.

Czy Prezydent Majchrowski zdąży przeciąć wstęgę MSW przed jesiennymi wyborami?
...Kto zostanie dyrektorem Bunkra Sztuki?

Na czym właściwie polega polityka kulturalna Miasta Krakowa?
Na te oraz wiele innych pytań odpowiedzą karty Dzidzi Solskiej.
Wszystko, co chcieliście wiedzieć o sztuce i kulturze w Krakowie, ale o czym nigdy się nie dowiedzieliście.
Wszystko, o czym nawet boicie się pomyśleć, że może okazać się prawdziwe.

Co tydzień w piątek nowa wystawa
Klub Fabryka, ul. Zabłocie 23, Kraków

„Fabryka, do której weszła sztuka”

2010-07-20T18:30:00.000-07:00

Linki do artykułów, które ukazały się w Dzienniku Polskim:

http://www.dziennikpolski24.pl/pl/aktualnosci/kultura/1039636-fabryka-ktora-produkuje-sztuke.html

http://dziennik.krakow.pl/pl/region/miasto-krakow/1040527-fabryka-do-ktorej-weszla-sztuka.html

Co tydzień w piątek nowa wystawa
Klub Fabryka, ul. Zabłocie 23, Kraków

„W KOŃCU” kurator Mateusz Okoński

2010-07-20T18:29:00.000-07:00

Prezentowane prace:

Dorota Hadrian, "Cielec", rzeźba, 2010

The Krasnals. Whielki Krasnal "Rach-ciach i prosto na Wawel".
2010. Olej na płótnie. 41 x 60 cm
Link do bloga The Krasnals
http://thekrasnals-pl.blogspot.com/

Norman Leto, "Zbliżenie: Czy to człowiek wychodzi z wraku Tupolewa? Smoleńsk , katastrofa. ", 2010
http://www.youtube.com/watch?v=n9c0nvv-uFs

Mateusz Okoński, "SZYBCIEJ CIĘ ZNAJDĄ", instalacja
"A jeśli to koniec", 2010

"FALO WYPIE***LAJ" – kopia transparentu użytego podczas pierwszej powodzi w Krakowie w 2010 r. nawiązująca wg kuratora wystawy do „Panoramicznego happeningu morskiego" Tadeusza Kantora

Benjamin Sabatier, "ENDS", 2010, video,
Dzięki uprzejmości artysty i Galerie Jérôme de Noirmont, Paris

Patryk Tylec - miasto "PrPolisE"

Witam Państwa

Chciałbym podzielić się z Wami moją pasją i historią powstania wyspy. Projektu urbanistycznego, który pochłonął lata mojego życia... Opis jest dosyć obszerny, mimo to zachęcam do zapoznania się z nim :)

Na samym początku, jeszcze kiedy nie powstała żadna część PrPolisE, zawsze intrygowała mnie myśl jak na niedużej powierzchni może mieszkać ogromna liczba ludzi. Ponieważ jeszcze nie wiedziałem dokładnych map i zdjęć satelitarnych miast, postanowiłem sam rozwiązać ten problem.

Wszystko zaczęło się ok. 1995 roku. Jeździłem po mojej miejscowości i liczyłem domy, a później próbowałem to narysować z pamięci. Kopiowanie za bardzo mnie nie pochłaniało, więc robiłem inne projekty, np. małych osad na wyspach. Pewnego dnia w 1998 roku na kartkę A5 nałożyłem nieduży ryneczek wzorowany na olkuskim rynku. Wokół jak grzyby powstały małe budyneczki z Kościołem, urzędem miejskim oraz pierwszą szkołą. To było coś innego niż do tej pory, zupełnie inna skala (100m-ok. 2,5cm). Zacząłem wciągać się w powiększanie. Po tygodniu były już 3 kartki z wieloma szczegółami i co wg mnie zepsuło projekt to “blok”- pierwsze osiedle z ok. 4800 “mieszkańcami”. Przeprowadziłem też pierwszą linię kolejową z pierwszymi małymi zakładami pracy. Po paru tygodniach miasto miało już ok. 20 kartek ze swoim lotniskiem i pierwszym centrum administracyjnym, a liczba “mieszkańców” wzrosła do ok. 45000.

W połowie 1999 roku, kiedy to miasto miało już dużą elektrownie, stocznie rzeczną oraz szereg dużych zakładów motoryzacyjnych, w których “pracowali mieszkańcy” dwóch dużych blokowisk: Zach. Kopernik oraz Pd. Sosnowiec, które rywalizowały ze sobą w liczbie mieszkańców oraz powierzchni. Blokowiska jednak ograniczały w dużym stopniu rozrost centrum starego miasta ze swoją szczegółową zabudową. Wschód miasta przyjął miano centrum ze swoją wielkomiejską strukturą. Północ natomiast nabierała wyglądu miasta rekreacyjno-wypoczynkowego z parkami, akademikami, ambasadami oraz pierwszą autostradą, która zapoczątkowała rozrost miasta do 570 kartek. Ogromne tempo rysowania spowodowało, że większość aglomeracji wyglądała jak jedno wielkie, ponure blokowisko, bez parków, z kiepską infrastrukturą. Projekt miał ogrom błędów, takich jak duże centrum przemysłowe w centrum miasta z hutami, elektrowniami i rafinerią, oraz lotniskiem testowym w strategicznym centrum. Nie było dużej drogi, która łączyłaby wschód i Zachód.

Około 2002 roku metropolia została złączona obwodnicą, która tylko spowodowała budowę dalszych szarych blokowisk bez duszy. Wtedy wg moich obliczeń liczyło ponad 2 000 000 “mieszkańców”. Rysowałem miasto by upchać jak najwięcej ludzi w kwadratach. Jedno z takich blokowisk jest zostawione na pamiątkę tych błędów. Nazywa się Budapeszt. Miałem wiele myśli co do dalszego rysowania, wg mnie było to ogromną stratą czasu. W drugiej połowie 2002 roku narodził się pomysł przebudowy miasta. Po pierwsze nie mogło być plamą bez zieleni, w tym celu musiałem wyrzucić dużą liczbę kartek z centrum i przedmieść. Usunąłem też kilka dużych dzielnic blokowisk z centrum, takich jak Wedla PN. Na jej miejscu powstało dosyć przyzwoite osiedle z apartamentami i dużym parkiem miejskim w centrum. Lotnisko przemysłowe zmieniło się na ośrodek szkolnictwa z uniwersytetem i akademikami. Stare miasto zostało powiększone, a zachód ze wschodem i centrum z południem zostały połączone siecią autostrad. Wymieniłem też nowe miasto na całkowicie nowoczesne centrum z placami, parkami i uczelniami. Teraz
centrum miało sensowne połączenie z każdym innym miejscem. W 2004 i 2005 roku aglomeracja zmieniała dalej swoje oblicze wraz z przedmieściami, które bogaciły się o osiedla domków jednorodzinnych i świetne połączenia z pozostałymi miejscami.

W drugiej połowie 2005 roku, po prawie ukończonej przebudowie narodził się nowy pomysł, bardzo ambitny i trudny do zrealizowania. Miasto miało zostać miastem na wyspie. Było to trudne z tego względu, że wszystkie autostrady, drogi i koleje musiały mieć swój koniec. Do Kwietnia 2006 roku udało mi się zrobić główny zarys linii brzegowej z parkami, nowym lotniskiem i drobnym zarysem dróg. Niestety musiałem pójść do wojska, co opóźniło ukończenie projektu o prawie rok. Po powrocie kolejny raz zacząłem wątpić w to, że kiedyś ukończę to co zacząłem.
Przerastał mnie ogrom pracy, musiałem pokolorować ok. 20 dzielnic, czyli nałożyć zieleń drzew i traw oraz “wodę”. Ok. 300 kartek z pomysłu wstępnego musiałem zrobić od podstaw: Całą sieć dróg, autostrad, budynków i całą masę drobnych rzeczy, które były na starej części projektu.

Po pierwsze wydzieliłem nowe dzielnice. Jest ich 48, położonych w 4 gminach: Centrum Środek, Centrum Północ, Zachodnie Miasto i Wedla. Kolejny etap to sprawdzenie i poprawnie każdej dzielnicy. Nałożenie zabudowy i pokolorowanie zajęło mi prawie dwa lata, do 17 lutego 2009,
kiedy to położyłem ostatnią kreskę markera. Jednak to nie był jeszcze koniec mojej pracy. W celu uniknięcia zniszczenia projektu postanowiłem pokryć go folią laminacyjną. Przez te kilka lat pracy kartki wycierały się.

Od prostych dróg, do skomplikowanych sieci autostrad, przez blokowiska rodem z lat 60 XX w. do fantastycznych dzielnic domków jednorodzinnych, rok po roku szlifowałem technikę projektowania przestrzeni miejskich. Po tym wszystkim zaspokoiłem swoją ciekawość jak powstają miasta. Myślę, że gdybym miał tyle czasu co kiedyś, namalowałbym coś większego i dokładniejszego od PRPoliseE.

Patryk Tylec

zdjęcia: Joanna Socha

Co tydzień w piątek nowa wystawa
Klub Fabryka, ul. Zabłocie 23, Kraków